2.9 C
Skoki
piątek, 02.01.2026
Strona główna Blog Strona 180

Pożegnanie dyrektora szkoły

W życiu najtrudniejsze są pożegnania – zwłaszcza z takimi osobami jak Wiesław Sierzchuła, który w latach 1999 – 2017 pełnił funkcję dyrektora Gimnazjum im. Polskich Olimpijczyków w Skokach , a ostatnio, w latach 2017-2020 , był wicedyrektorem Szkoły Podstawowej im. Adama Mickiewicza w Skokach. 

Wiesław Sierzchuła od 1 września 2020 przeszedł na zasłużoną emeryturę. 

Z tej okazji Burmistrz Miasta i Gminy Skoki Tadeusz Kłos przyznał Wiesławowi Sierzchule nagrodę pieniężną i wręczył słodki upominek, dziękując za wiele lat owocnej współpracy. 

Życzymy emerytowi, aby nowy rozdział życia, który właśnie rozpoczął był pełen dobrych chwil.

„Emeryci” w Ciechocinku

Strach przed pandemią nie przeszkodził czterdziestopięcioosobowej grupie członków skockiego Oddziału Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów w czterodniowym wypadzie do Ciechocinka. Bo chociaż tym razem, najpierw z powodu urzędowych ograniczeń, a następnie z własnej ostrożności, wyjazd przesunięto, w ostateczności  ze Skoków wyjechano w poniedziałek 17, a powrócono w godzinach wieczornych 20 sierpnia.

Nasi wycieczkowicze bazę noclegowo- aprowizacyjną znaleźli w znanym już większości z nich Ośrodku Wypoczynkowym „Kameralna”, w którym też „regenerowali i tracili kalorie” – myślę tu o podstawowym wyżywieniu, jak i o zorganizowanym przez kierownictwo grupy, a zwłaszcza przez jej „kierownika artystycznego” Antoniego Wiśniewskiego – wieczorze powitalnym i pożegnalnym przy muzyce. Zresztą doskonała pogoda sprzyjała licznym spacerom indywidualnym i grupowym po miejscowych atrakcjach, przy czym w rolę „przewodnika” wspaniale wpisał się kolega Stanisław Kida, z którym doskonale rozumiał się i uzupełniał towarzyszący wyciecze kierowca Waldek.

Piękne upalne dni powodowały, że Skoczanie licznie, z upodobaniem szukali ochłody spacerując wśród miejscowych tężni  oraz w licznych i przestronnych parkach z bogatym drzewostanem i przy „grzybku”, a  szukający wrażeń i wierzący w jej właściwości lecznicze zaliczyli wizytę w jaskini solnej.

Dla większości uczestników była to kolejna wyprawa do Ciechocinka, a wszyscy, z którymi udało się piszącemu te słowa rozmawiać uznają ja za udaną i deklarują udział w kolejnej, już za rok.

Bo ich zdaniem „Nie ma to, jak w Ciechocinku”

zdjęcia Barbara Rochowiak

Perłowy jubileusz i urodzinowe 100 lat!

Ksiądz Krzysztof Burwiel w życiu cywilnym i codziennym jest członkiem skockiego Oddziału Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów. Bierze czynny udział w jego przedsięwzięciach, a członkowie Związku uważają Go za swego kapelana.

Ksiądz Krzysztof ukończył, jak wiemy, Arcybiskupie Seminarium Duchowne w Poznaniu i święcenia kapłańskie otrzymał 24 maja 1990 roku z rąk Arcybiskupa Jerzego Stroby. Tak więc, w tym roku wypadła 30 rocznica święceń kapłańskich, czyli Koralowy Jubileusz. Jednak z uwagi na wprowadzone w związku z epidemią koronawirusa ograniczenia Mszę Dziękczynną i Spotkanie Koralowego Jubileuszu dla bliskich zorganizował dopiero po częściowej likwidacji ograniczeń przy zachowaniu wymaganych restrykcji, w dniu 26 lipca 2020 roku.

Ponieważ ksiądz Krzysztof Burwiel bardzo związany jest z Emeryckim Zespołem Śpiewaczym „Harfa” w dniu 25 sierpnia br. Zespół pod przewodnictwem Antoniego Wiśniewskiego uczcił Jego 30 – to lecie posługi kapłańskiej podczas spotkania w siedzibie Związku Emerytów, w której  odbywają się próby Chóru „Harfa”.

Spotkanie Jubileuszowe ograniczyło się do części oficjalnej i artystyczno- degustacyjnej z zastosowaniem restrykcji epidemiologicznych. Słowa, które przytoczę niech będą potwierdzeniem doniosłej chwili:
„Czcigodny Jubilacie, w dniu Twego Święta, dziękując za służbę Bogu i człowiekowi, za Sakramenty nam udzielone, za ręce, które błogosławią i za głoszone słowa prawdy
życzymy
niech Pan Jezus – Najwyższy Kapłan, napełnia Cię duchem swego kapłaństwa, zachowa w pobożności, uświęca i ciągle umacnia, błogosławi Twojej apostolskiej działalności i będzie źródłem radości i spełnienia
Z modlitewną pamięcią
Emerycki Zespół Śpiewaczy „Harfa”

Nadmienić należy także, iż Emerycki zespół Śpiewaczy uczcił też 8 i 28 lipca br. rocznice urodzin chórzystek. Pani Irena Małecka obchodziła 90 – tą rocznicę urodzin, a Pani Krystyna Kramer 80 – tą.
Kochani Jubilaci:
Nigdy nie zbaczajcie ze swojej drogi,
którą wybraliście w wędrówce życia,
choćby Wam ciernie raniły nogi,
a cel wydawał się nie do zdobycia!
Szczęścia, uśmiechu, dużo radości,
spełnienia wszystkich najskrytszych marzeń,
samych przyjemnych w Waszym życiu zdarzeń
życzy „Harfa”    

Antoni Wiśniewski
Foto Stanisław Grzegorzewski

Dożynki parafialne w Rejowcu

Rolnicy z parafii w Rejowcu dziękowali w niedzielę 23 sierpnia za tegoroczne plony. 

Pomimo pandemii koronawirusa odbyło się uroczyste nabożeństwo, były wieńce, nie zabrakło również chleba wypiekanego z tegorocznych zbóż. W dożynkach uczestniczyły sołectwa Rejowiec i Niedźwiedziny.

Anna Rozmiarek

Grzegorz Misiak Królem Żniwnym AD 2020

Grzegorz Misiak wystrzelał tytuł Króla Żniwnego AD 2020 i zastąpił  dotychczasowego skockiego Króla Franciszka Baranowskiego, który tytuł ten dzierżył od 10 sierpnia 2019.

Stało się to 15 sierpnia  w trakcie zorganizowanego przez Kurkowe Bractwo Strzeleckie strzelania upamiętniającego Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny oraz 100 rocznicę zwycięskiej Bitwy Warszawskiej, a o przebiegu tego wydarzenia za pośrednictwem piszącego te słowa relacjonuje nam Stanisław Grzegorzewski.

O godzinie 7.05, w tym pamiętnym, dniu bracia i siostry zebrali się przy krzyżu upamiętniającym zmarłych braci kurkowych wyznania ewangelickiego, by uczcić pamięć i słowa modlitwy skierować w intencji braci ewangelików, którzy spoczywają na obecnym cmentarzu parafialnym.

Następnie uczestnicy przemieścili się na ulicę Rościńską pod dom Króla Żniwnego AD 2019 Franciszka Baranowskiego, gdzie złożono życzenia „Jaśnie Panującemu”, wzniesiono toast i odśpiewano 100 Lat na cześć Króla i Jego Małżonki Ady  i przyjętym już zwyczajem uroczyście zawieszono pamiątkową Tablicę Królewską.

Po miłej gościnie uczestnicy wraz z gospodarzami – Królem Franciszkiem i Jego Małżonką udali się do kościoła Świętego Mikołaja Biskupa, gdzie uczestniczyli w odprawionej przez księży: wikariusza Tomasza Mruga i Krzysztofa Burwiela Mszy Świętej w intencji Ojczyzny oraz zmarłych i czynnych członków Bractwa.

Z kolei odbył się przemarsz ulicami Skoków- na czele z pocztami sztandarowymi oraz Królem Franciszkiem i członkami Jego rodziny, w tym z wnuczkami niosącymi ufundowaną przez Króla Tarczę Królewską – pod Tablicę Pamiątkową zlokalizowaną przy wejściu do skockiego cmentarza i upamiętniającą Powstańców Wielkopolskich z Ziemi Skockiej. Tu, pod Tablicą, oddano honory brackie, odśpiewano Hymn Państwowy i hymn bracki, odmówiono modlitwę, a wnuczka Króla Anna i córka Paulina Kulczyńska w imieniu Króla i Małżonki złożyli wiązanki kwiatów.

Po uroczystości pod Tablicą zgromadzeni w szyku marszowym przeszli pod Restaurację „Pod Złotą Podkową”, gdzie odbył się Apel i wspólna fotografia, a Król Franciszek zaprosił wszystkich na pożegnalne Śniadanie Królewskie.  

Teraz, już w lokalu wzniesiono toast za zdrowie Króla i Jego Małżonki, a następnie wszyscy zasiedli do Śniadania Królewskiego zafundowanego przez Króla Franciszka. Wśród braci i sióstr nie zabrakło też gości, w tym gości honorowych: Prezesa Zjednoczenia Kurkowych Bractw Strzeleckich Rzeczypospolitej Polskiej Adama Gołembowskiego, Przewodniczącego Rady Miejskiej Gminy Skoki Zbigniewa Kujawy oraz reprezentanta Starostwa Wągrowieckiego – Wicestarosty Michała Piechockiego, którzy w trakcie uroczystości przekazali życzenia na ręce „bohatera uroczystości” – Króla Franciszka.

Prezes Bractwa Krzysztof Jachna przemawiając do uczestników przedstawił historię rodziny Baranowskich, w tym zasługi jego ojca Klemensa dla rozwoju i działalności skockiej Ochotniczej Straży Pożarnej.

Na zakończenie spotkania przy „Królewskim Stole” Król Franciszek zaprosił wszystkich do udziału w tradycyjnym strzelaniu żniwnym na Strzelnicy Brackiej.

Zgodnie z tym zaproszeniem w godzinach popołudniowych odbyły się strzelania w różnych kategoriach, spośród których najważniejszą o tytuł Króla Żniwnego wygrał  wspomniany na wstępie brat Grzegorz Misiak. II miejsce zajął w nim i tytuł I Rycerza Żniwnego zdobył brat Andrzej Tatara, a III miejsce wraz z tytułem II Rycerza Żniwnego wywalczył brat  Krzysztof Przykucki.

Zwycięzcami w pozostałych kategoriach oraz zdobywcami miejsc medalowych zostali:

W Turnieju Bitwy Warszawskiej 1920: I – Grzegorz Misiak, II – Mikołaj Koteras, III – Jan Kamiński. Poddaną losowaniu Tarczę wylosował Wiesław Szymaś.

W Strzelaniu zapadkowym: I – Mikołaj Koteras, II – Grzegorz Misiak, III – Krzysztof Jachna.

W Strzelaniu punktowym: I – Jan Kamiński, II – Stanisław Gołembowski, III – Krzysztof Jachna.

W Strzelaniu do Tarczy Darczyńców: I – Krzysztof Migasiewicz, II – Jan Kamiński, III – Krzysztof Jachna. Tarczę wylosował Robert Sas.

W Strzelaniu do Kura : Zwyciężył Grzegorz Misiak. II miejsce zajął Przemysław Bagrowski, a III – Tomasz Heppel.

Eliminację o Puchar Królów 2020 wygrał Mikołaj Koteras. Na II miejscu uplasował się Krzysztof Migasiewicz, a na III Stanisław Gołembowski.

Święto Brackie 15 sierpnia zakończyło się Rautem Królewskim wydanym przez Króla Żniwnego AD 2020 Grzegorza Misiaka.  

tekst i zdjęcia: Stanisław Grzegorzewski

Powszechny Spis Rolny 2020 – pracujący w rolnictwie

Szacuje się, że polskie rolnictwo skupia ok. 10,5% pracujących. To jeden z najwyższych wskaźników w Unii Europejskiej, wyższe osiągają tylko takie kraje, jak Rumunia, Bułgaria, Chorwacja i Grecja. W najbogatszych krajach: Wielkiej Brytanii, Luksemburgu, Belgii czy Niemczech udział pracujących w rolnictwie jest prawie dziesięciokrotnie mniejszy. Rolnictwo od kilku lat przoduje też w statystykach zatrudnienia obcokrajowców, to przede wszystkim z myślą o rolnictwie i ogrodnictwie wprowadzono zmiany dot. zatrudniania cudzoziemców w pracach sezonowych. Niestety, udzielenie odpowiedzi na pytania nie tylko o dokładną liczebność pracujących w rolnictwie, jak i cechy demograficzne: płeć i wiek, ale także wykształcenie, czy czas pracy co dziesiątego pracującego w Polsce, jest trudne i opiera się w głównej mierze na szacunkach.

Ostatnie pełne dane pochodzą z Powszechnego Spisu Rolnego przeprowadzonego w roku 2010. Według nich w badanym okresie liczba pracujących w rolnictwie w województwie wielkopolskim wyniosła nieco ponad 200 tys. osób, z czego 91,3% stanowiła rodzinna siła robocza w indywidualnych gospodarstwach rolnych. Pracownicy najemni to zbiorowość licząca 8,4 tys. w gospodarstwach indywidualnych i 9,2 tys. w gospodarstwach osób prawnych.

Nie wszyscy użytkownicy gospodarstw rolnych deklarowali swój wkład pracy przy produkcji rolnej w ciągu roku, praca ta może być wykonywana przez innego członka rodziny. Także kierowanie gospodarstwem rolnym może być zlecane innej osobie z  rodziny bądź – co ma miejsce w zasadzie wyłącznie w gospodarstwach  wielkoobszarowych – do kierowania gospodarstwem rolnym zatrudniani są pracownicy najemni. Zdecydowanie jednak większość użytkowników to pracujący i kierujący własnym gospodarstwem rolnym.

W województwie wielkopolskim 72,6% ogółu użytkowników (pracujących) w swoim gospodarstwie rolnym stanowili mężczyźni. Kobiety użytkowały mniejsze obszarowo gospodarstwa rolne – niemal 2/3 z nich gospodarstwa rolne do 5 ha.

Około 59% ogółu pracujących użytkowników gospodarstw rolnych to osoby w wieku powyżej 44 lat, a 6,2%  pracujących użytkowników przekroczyła wiek 65 lat. Najliczniejszą grupę wiekową stanowiły osoby w wieku 45-54 lata (niemal co trzeci użytkownik gospodarstwa rolnego był w tym wieku). Użytkownicy poniżej 35. roku życia stanowili jedynie 16%.

W Powszechnym Spisie Rolnym 2020, który odbędzie się w terminie od 1 września do 30 listopada br. część pytań dotycząca pracy w gospodarstwie rolnym obejmować będzie nie tylko użytkownika gospodarstwa rolnego, ale także jego rodzinę pracującą w gospodarstwie rolnym przy produkcji rolniczej, zarówno tę zamieszkującą wspólnie z nim, jak i tę mieszkającą oddzielnie, kierującego gospodarstwem rolnym pracującego najemnie, osoby pracujące w ramach pomocy sąsiedzkiej oraz wszystkich pracowników najemnych, zarówno tych stałych, jak i dorywczych, a także pracowników kontraktowych (z firm zewnętrznych) niezależnie od obywatelstwa, czyli także cudzoziemców. Pytania dotyczyć będą pracy w gospodarstwie rolnym w ciągu 12 miesięcy od 2 czerwca 2019 r. do 1 czerwca 2020 r.  Tego okresu dotyczyć będą nie tylko pytania o fakt wykonywania pracy, ale też o nakłady pracy, czyli czas poświęcony produkcji rolniczej i organizacji gospodarstwa rolnego. Czas ten liczony będzie w etatach lub jego częściach.

Drugi blok pytań, dotyczący bieżącej aktywności ekonomicznej – w okresie od 26 maja do 1 czerwca 2020 r. – obejmować będzie użytkownika gospodarstwa rolnego oraz członków rodziny z nim mieszkających i wykazanych we wcześniejszych pytaniach jako pracujący w gospodarstwie rolnym. Tu pytania dotyczyć będą faktu posiadania i wykonywania każdej pracy przynoszącej dochód w formie pieniężnej, ale także w formie niepieniężnej. Nieistotna jest przy tym forma umowy, na podstawie której pracę posiadano lub wykonywano. Będziemy zatem wiedzieć, czy praca w gospodarstwie rolnym przy produkcji rolniczej była dla użytkownika gospodarstwa rolnego i członków jego rodziny pracą: jedyną, główną, ale czy miał też inne zajęcie przynoszące dochód, pracą dodatkową, a może wykonywał w tym czasie tylko inną pracę lub działalność?

W Powszechnym Spisie Rolnym 2020 zbierane będą także informacje dotyczące faktu wykonywania innej niż rolnicza działalności zarobkowej, związanej z gospodarstwem rolnym, w tym m.in.: agroturystyki, rękodzieła, przetwórstwa produktów rolnych, produkcji energii odnawialnej, przetwarzania surowego drewna, akwakultury czy leśnictwa. Pozyskane zostaną także dane dotyczące udziału przychodów ze sprzedaży wyrobów i usług z działalności innej niż rolnicza.

Z pracą w gospodarstwie rolnym i aktywnością ekonomiczną poza nim ściśle powiązane są dochody gospodarstw domowych użytkowników gospodarstw rolnych i kwestia ta również jest poruszana w spisie, lecz co ważne, pytania nie będą dotyczyć wysokości tych dochodów, a ich źródeł i udziału w budżecie gospodarstwa domowego ogółem, dochodów z prowadzonej działalności rolniczej, pracy najemnej, innej prowadzonej działalności gospodarczej, emerytur, rent i innych źródeł. 

Kierujący gospodarstwem rolnym odpowiadał będzie także na pytania m.in. o poziom wykształcenia ogólnego i rolniczego, uczestnictwo w kursach doszkalających, doświadczenie w kierowaniu gospodarstwem rolnym, posiadanie przez gospodarstwo rolne tzw. planu bezpieczeństwa, czyli zasad ochrony zdrowia i życia.

Wszystkie te pytania posłużą analizie rolnictwa jako rynku pracy, ale także sytuacji społeczno-gospodarczej polskiego rolnictwa, w tym opłacalności produkcji rolniczej. Czy zatem prowadzenie gospodarstwa rolnego jest opłacalne i czy pozwala na utrzymanie rodziny, czy jest główną aktywnością zawodową rolnika, czy wykonywana jest obok innej bardziej dochodowej działalności? Odpowiedzi na powyższe pytania, w powiązaniu z innymi danymi przekazanymi w spisie, pozwolą na określenie przy jakiej wielkości gospodarstwa, skali produkcji rolniczej i jej rodzaju, prowadzenie gospodarstwa rolnego wymaga nie tylko pełnego zaangażowania zawodowego rolnika i jego rodziny, ale także zatrudnienia dodatkowych pracowników i jak duży jest to rynek pracy.

Zatem: spiszmy się jak na rolników przystało!

Więcej informacji dotyczących spisu rolnego można znaleźć na stronie internetowej https://spisrolny.gov.pl/

100 – LECIE BITWY WARSZAWSKIEJ

100 lat temu, 15 sierpnia 1920 r., miała miejsce Bitwa Warszawska, zaliczana do jednej ze 100. najważniejszych bitew na świecie. Nazywana jest również osiemnastą decydującą bitwą w dziejach świata. Historyk brytyjski Edgar Vincent D’Abernon pisze:

„Współczesna historia nie zna wydarzeń posiadających większe znaczenie niż bitwa pod Warszawą w roku 1920. Nie zna zaś ani jednego, które byłoby mniej doceniane. […] Gdyby bitwa pod Warszawą zakończyła się była zwycięstwem bolszewików, nastąpiłby punkt zwrotny w dziejach Europy, nie ulega bowiem najmniejszej wątpliwości, iż z upadkiem Warszawy środkowa Europa stanęłaby otworem dla propagandy komunistycznej i dla sowieckiej inwazji […]. W wielu sytuacjach historycznych Polska była przedmurzem Europy przeciw inwazji azjatyckiej. W żadnym atoli momencie zasługi położone przez Polskę nie były większe, w żadnym momencie niebezpieczeństwo nie było groźniejsze.”

Edgar Vincent D’Abernon, Osiemnasta decydująca bitwa w dziejach świata pod Warszawą 1920, Warszawa 1932, s. 10.

Jak doszło do tej bitwy?

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku Polacy rozpoczęli walkę o ostateczne ukształtowanie granic odrodzonego państwa polskiego. O kształcie granicy Polski z Niemcami zadecydowały walki zwycięskiego powstania wielkopolskiego 1918-1919, trzy powstania śląskie: 1919, 1920, 1921, plebiscyty na Warmii, Mazurach, Powiślu i Górnym Śląsku 1920-1921. Decyzję o przebiegu granicy Polski z Czechosłowacją podjęła Rada Ambasadorów państw Ententy na podstawie postanowień konferencji w Spa w 1920r. Kwestii granicy wschodniej Polski nie rozstrzygnięto podczas konferencji wersalskiej, ukształtowana została ona w wyniku wojny polsko – ukraińskiej o Galicję Wschodnią i Lwów w 1919r.  i wojny polsko-bolszewickiej.

Po zakończeniu I wojny światowej i wycofaniu się wojsk niemieckich z byłych wschodnich ziem Rzeczypospolitej (obecnie Białoruś i Ukraina), Armia Czerwona, w grudniu 1918 r., rozpoczęła marsz na zachód, zajmując stopniowo te tereny. Zamierzeniem polityki bolszewików było dążenie do wsparcia rewolucji w Niemczech i rozszerzenie jej na inne kraje europejskie. Powstanie niepodległej Polski stało się przeszkodą w rozszerzaniu rewolucji na Zachód.

W lutym 1919 roku doszło do pierwszych starć oddziałów polskich z Armią Czerwoną, które rozpoczęły wojnę polsko-bolszewicką. W połowie lutego 1919 r. polskie siły Frontu Litewsko-Białoruskiego podjęły kontrofensywę przeciwko armii bolszewickiej i 19 kwietnia wkroczyły do Wilna. Jednak Armia Czerwona odnosiła coraz większe sukcesy w swoim marszu na Zachód i w lipcu 1920 zajęła kolejne ziemie polskie.

Na początku sierpnia 1920 roku sytuacja państwa polskiego wydawała się dramatyczna. Oddziały Armii Czerwonej podeszły pod Warszawę. Rząd i władze wojskowe ogłosiły pełną mobilizację. W szeregi armii polskiej wstąpiło około 100 tys. ochotników. Oddawano pieniądze i kosztowności, wspierając Fundusz Obrony Państwa. Polskie władze wojskowe przygotowały koncepcję oparcia obrony na linii Wisły. Wojsko dotarło wkrótce do Warszawy, gdzie w dniach 13- 25 sierpnia rozegrała się, decydująca o dalszym przebiegu wojny polsko-bolszewickiej, Bitwa Warszawska. Walki rozpoczęły się 13 sierpnia na przedpolach Warszawy (w rejonie Radzymina i Ossowa).

Od 15 sierpnia, od zaciętych walk o Radzymin, szala zwycięstwa zaczęła się przechylać na stronę polską. Podjęta przez Piłsudskiego ofensywa znad rzeki Wieprz doprowadziła do wsparcia obrońców stolicy pod Radzyminem i w konsekwencji do przełamania frontu bolszewickiego i rozbicia trzonu armii Tuchaczewskiego. Jej resztki przekroczyły granice Prus Wschodnich. Tam Niemcy nie rozbroili oddziałów, lecz pozwolili im w pełnym rynsztunku przekroczyć granice państwa rosyjskiego. Armia bolszewicka cofała się w panice, a Polacy szybko odzyskiwali utracone wcześniej tereny. Pod koniec sierpnia wszystkie oddziały wojsk bolszewickich przeszły Bug. Ostateczną klęskę na Lubelszczyźnie pod Komarowem poniosła też armia Budionnego (31 sierpnia 1920 r.). Trwająca od 1919 r. wojna oraz walki nad Wisłą i Niemnem wyczerpały obie strony konfliktu. Wobec zbliżającej się zimy zdecydowano się rozpocząć rozmowy pokojowe. W dniu 18 października 1920 r. przerwano działania wojenne i zawarto rozejm, a 18 marca 1921 r. w Rydze podpisano porozumienie kończące wojnę. Granica, zgodnie z traktatem, miała przebiegać od linii Dźwiny na południe, przez Ostróg do Zbrucza i dalej do Dniestru.

„Cud nad Wisłą”

Bitwa Warszawska została nazwana Cudem nad Wisłą. Nazwa wzięła się stąd, że zasadniczy przełom w walkach, związany ze skoncentrowanym uderzeniem sił polskich, nastąpił 15 sierpnia1920 r. W kalendarzu liturgicznym tego dnia obchodzone jest święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny /Matki Boskiej Zielnej/. W społeczeństwie polskim ugruntowało się przekonanie, że to wstawiennictwo Matki Bożej przyczyniło się do zwycięstwa Polaków w tej bitwie.

Po raz pierwszy tej nazwy w debacie publicznej użył Wincenty Witos, a do jej rozpowszechnienia przyczynili się głównie przedstawiciele Narodowej Demokracji, dyskredytując w ten sposób zasługi głównego inicjatora pomysłu bitwy Józefa Piłsudskiego.

Wśród Polaków walczących w wojnie polsko-bolszewickiej nie zabrakło także przedstawicieli naszej lokalnej społeczności. Staraniem Zarządu Towarzystwa Miłośników Miasta Skoki i Ziemi Skockiej udało się ustalić listę mieszkańców miasta i gminy Skoki uczestniczących w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1921r., którą w porządku alfabetycznym poniżej przedstawiam.

Mieszkańcy miasta i gminy Skoki – uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej 1919-1921r. :
kpt. Alojzy Boras
dr Marian Foerster
Ludwik Cibail
Stanisław Glinkiewicz
mjr Tadeusz Goetzendorf-Grabowski
ppor. Władysław Jagielski
Konstanty Janowiak
Franciszek Jerzak
kpt. Edmund Jeszke
kpt. Tadeusz Jeszke
Stanisław Kiełczewski
por. Edmund Maćkowiak
Stanisław Pawlaczyk
Aleksander Ratajczak
płk Ignacy Wegner
Władysław Witt
Czesław Śliwiński
Wawrzyn Żak

Przy okazji nadmienię, że Zarząd Towarzystwa Miłośników Miasta Skoki i Ziemi Skockiej w dniu 27 stycznia 2020 r. podjął uchwałę, aby 100. rocznicę Bitwy Warszawskiej zwanej Cudem nad Wisłą uczcić pamiątkową tabliczką. Uroczystość była zaplanowana na 15 sierpnia, ale z powodu pandemii wydarzenie to zostało zawieszone.

 Wiesława Surdyk-Fertsch


Do Mieszkańców Miasta i Gminy Skoki

Szanowni Państwo,
ponownie zwracamy się z apelem o udzielenie nam informacji o mieszkańcach Skoków i okolic, którzy brali udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Jesteśmy również zainteresowani danymi Państwa krewnych, którzy nie mieszkali w Skokach, ale walczyli na frontach tej wojny. Zamierzamy upamiętnić te wydarzenia i ich bohaterskich uczestników.

Na udokumentowane informacje czekamy do 30 września br. W razie wątpliwości pomożemy poszukać i zweryfikować dane.

W imieniu Towarzystwa Miłośników Miasta Skoki i Ziemi Skockiej-

Iwona Migasiewicz
Tel. 603 136 160
e-mail: towarzystwo-skoki @wp.pl

3 Skoki Cross Duathlon

Już trzeci raz w Skokach odbyły się zawody duathlonowe, to jest takie, które łączą ze sobą dwie dyscypliny sportowe, w tym przypadku bieganie i rower.

Uczestnicy zawodów, które odbyły się w Skokach 9 sierpnia przy hali sportowej łatwo nie mieli. 33 stopnie w cieniu, skwar i duchota potęgowały zmęczenie. Ale po wszystkim satysfakcja była tym większa.

Trasa była tak sama jak w ubiegłych latach. Wpierw bieg, 5 km po dwóch pętlach 2,5 km w lesie w kierunku parkingu przy jez. Maciejak. Tras rowerowa 14,5 km wiodła w kierunku jez. Budziszewskiego.

Impreza w Skokach wchodziła w skład Duo Cykl Wielkopolska, cyklu 3 imprez duathlonowych rozgrywanych na terenie województwa wielkopolskiego. Malownicze tereny trzech gmin: Skoków, Murowanej Gośliny i Czerwonaka to idealne miejsce dla uprawiania turystyki pieszej i rowerowej. Strona cyklu http://duocykl.pl/. Następne dwie edycje przed nami.

Łącznie zawody ukończyło 134 zawodników. 86 (16 pań) w klasycznej wersji solo, tj. zawodnik biegnie-jedzie-biegnie, a 48 w 24 sztafetach, tj. jeden zawodnik biega, a drugi jedzie, wymieniają się w strefie zmian.

W zawodach wzięło udział łącznie 19 mieszkańców gminy Skoki, 8 solo i 11 w sztafetach. Tak zwane pudła zaliczyło 7 naszych. Solo Agnieszka Maciaszczyk 2 miejsce w kategorii K2, Katarzyna Borowczyk 3 miejsce w kategorii K3 oraz panowie Sławomir Naskręt 1 miejsce w kategorii M4 i Łukasz Kruk 3 miejsce w kategorii M3.

W sztafetach, w kategorii sztafet mieszanych 3 miejsce zajęła Irena Nowak (rower) startująca z mieszkańcem gminy Mieścisko Adrianem Drewsem (bieg). Całkowicie skockie pudło to Marzena Wyleżała (bieg) i Paulina Zalaszewska (rower), panie wywalczyły 2 miejsce w kategorii sztafet kobiecych.

Szczegółowe wyniki naszych mieszkańców znajdziecie w tabelkach poniżej, a wyniki wszystkich uczestników na stronie cyklu. Należy zaznaczyć, że nagrody się nie dublują. Pierwszych 3 panów i panie open nie są brani pod uwagę w kategoriach wiekowych.

Zawodników na trasę wypuszczał, oraz dekorował pamiątkowymi medalami Zbigniew Kujawa, który na imprezie był dwóch funkcjach, pierwszej jako VIP Przewodniczący Rady Miejskiej Gminy Skoki, a w drugiej jako kibic swojego syna Mateusza, który uczestniczył w zawodach pierwszy raz jako zawodnik solo (biegł i jechał rowerem).

Skoczanie solo:

Imię i nazwisko Czas 1bieg Czas
1zmiana
Czas rower Czas 2zmiana Czas 
2bieg
Czas łączny Wynik
Sławomir
Naskręt
22:20 00:39 39:42 00:30 12:23 1:15:37 1 w tak. M4/
6 open
Łukasz Kruk 25:28 00:51 39:01 00:33 13:45 1:19:47 3 w kat. M3/
15 open
Dominik Sierszchuła 26:13 01:01 42:44 00:57 14:23 1:25:26 10 w kat. M2/
25 open
Mateusz Chelmikowski 27:27 00:34 44:11 00:55 15:35 1:28:52 15 w lat. M2/
27 open
Maren Nowaczkiewicz 28:45 01:42 44:51 00:54 16:43 1:33:06 18 w kat. M3/
47 open
Katarzyna Borowczyk 30:04 1:23 48:40 1:29 15:40 1:37:18 3 w kat. K30/
6 open kobiety
Mikołaj Błaszczyk 31:20 1:33 49:08 1:27 18:06 1:41:45 27 w kat. M3/
60 open
Mateusz Kujawa 36:00 1:11 57:38 0:58 24:05 2:00:00 22 w kat. M2/
68 open
Agnieszka Maciaszczyk 38:30 1:47 1:02:57 1:06 25:27 2:09:57 2 w kat. K2
15 open kobiety

 

Sztafety skoczanie:

Imię i nazwisko Czas 1bieg Czas 1zmiana Czas rower Czas 2zmiana Czas 2bieg Czas łączny Miejsce
OPEN
Wynik
Krzysztof
Sznajder
bieg
Marcin Stoiński
rower
21:38 0:38 46:15 00:47 10:50 1:20:10 6 5 miejsce kat. sztafeta męska
Marek
Duduś
bieg
Tomasz
Szawuła
rower
24:31 00:33 42:49 0:33 12:27 1:20:57 7 6 miejsce kat. sztafeta męska
Adrian
Drews
bieg
Irena
Nowak
rower
21:02 00:49 55:18 1:00 10:26 1:28:37 12 3 miejsce kat. sztafeta mieszana
Monika Jerzak
bieg
Damian Jerzak
rower
33:34 0:47 37:15 0:28 16:47 1:28:57 13 4 miejsce kat. sztafeta mieszana
Marzena
Wyleżała
bieg
Paulina
Zalaszewska
rower
30:15 0:56 43:25 0:48 15:49 1:31:16 14 2 miejsce kat. sztafeta kobieca
Monika Lehmann
bieg
Katarzyna
Lehmann
rower
27:25 0:33 1:01:41 0:52 14:47 1:45:20 23 6 miejsce kat. sztafeta kobieca

 

galeria zdjęć z zawodów: Katarzyna Goździewska i Tomasz Szwajkowski

Z rowerową wizytą na Włóknach

W ramach projektu „W zdrowym ciele zdrowy duch edycja VII” realizowanego przez Stowarzyszenie Edukacyjne TECZA w Jabłkowie dla mieszkańców gminy Skoki w wieku 50+ odbyła się druga wycieczka rowerowa.

W upalny wtorek 11 sierpnia z zaplanowanych ok 20 km trasy wyszło ponad 24 km, a wszystko to, na życzenie uczestników, którzy zapragnęli odwiedzić plażę nad jez. Włókna w Potrzanowie.

Przedsięwzięcia te są realizowane przez Stowarzyszenie Edukacyjne TĘCZA w ramach zadania publicznego sfinansowanego przez Gminę Skoki w kwocie 45.000,00 zł.

Mamy dla wszystkich miłośników rowerów, nie tylko 50+ dwie propozycje na wrzesień.
Zapisy na obydwa rajdy zaczynamy 17 sierpnia.
Serdecznie zapraszamy do udziału, szczegóły na plakatach i podanych linkach:

https://www.gmina-skoki.pl/co-przed-nami/event/iv-rajd-rowerowy-dzien-bez-samochodu-5-wrzesnia/

https://www.gmina-skoki.pl/co-przed-nami/event/vi-rowerowy-rajd-na-orientacje/

Nasza strona korzysta z „ciasteczek”. Odwiedź naszą stronę polityki prywatności aby dowiedzieć się więcej o ciasteczkach oraz jak z nich korzystamy.
Website Security Test
Przejdź do treści