Kultura

Skocka hala została wypełniona po brzegi publicznością przybyłą na koncert Kamila Bednarka 9 lutego. Dominowała młodzież, ale nie brakowało ich rodziców, a nawet dziadków. Młody wokalista porwał tłum swoją muzyką w klimacie reggae.

Kto we wtorkowy wieczór, 9 marca br., wybrał się do biblioteki, ten z pewnością teraz jest bardzo szczęśliwy, że miał szczęście uczestniczyć we wzruszającym spotkaniu. To było nie tylko spotkanie z wielką aktorką - Panią Anną Seniuk, z poezją księdza Twardowskiego, ale przede wszystkim spotkanie ze wspaniałym człowiekiem.

Ktoś, kto wybrał się w niedzielę 10 marca do skockiej sali koncertowej (no, bo przecież nie do hali sportowej) na koncert, dość tajemniczo zapowiadany jako „Malicki przegięty plus trzy talenty,” miał pewnie wcześniej okazję podziwiać w telewizji „zabawę” klasycznymi dziełami muzyki w wykonaniu Waldemara Malickiego i Jego Filharmonii Dowcipu. Spodziewał się więc sporej dawki muzyki i równie dużej porcji humoru, w narracji tego wspaniałego pianisty, ale także satyryka, którą przeplatany jest każdy koncert „dowcipnych filharmoników”.

Wkrótce po dorosłych miłośnikach wierszy Salon Poezji witał 15 listopada 2013 r gimnazjalistów. Na propozycję skockiej książnicy odpowiedziało 7 szkół gimnazjalnych z Rogoźna, Janowca Wielkopolskiego, Smogulca, Żelic, Wągrowca, Antoniewa i Skoków.

W piątek 23 listopada odbył się szósty już z kolei Turniej Recytatorski „Głos Poezji”. W tym roku młodzież gimnazjalna powiatu wągrowieckiego przedstawiała wiersze nawiązujące tematyką do chleba, jego znaczenia w naszym życiu oraz szacunku wobec niego. Hasłem przewodnim turnieju stał się więc fragment „… gdzie kruszynę chleba…” pochodzący z wiersza Cypriana Kamila Norwida pt. „Moja piosnka II”.

Mają poznańskie „Łejery” swoją Emiliadę, dlaczego więc Skoki nie mogłyby mieć swojego festiwalu poezji czyli Przeglądu Recytatorskiego „Głosem dziecka”? A skąd nawiązanie do Emiliady? Z oczywistego powodu, bo tegoroczne zmagania najmłodszych artystów, uczestników przeglądu, przebiegały pod znakiem poezji Emilii Waśniowskiej. Trudno o trafniejszy wybór, bo poetka to nie tylko Wielkopolanka, autorka pięknych wierszy dla dzieci i o dzieciach, ale także wielki przyjaciel dzieci i znakomity pedagog. Choć odeszła przedwcześnie przed sześcioma laty, to zostawiła po sobie wspaniały skarb, poezję, która wzrusza nie tylko dzieci, ale skłania do refleksji także dorosłych.