Wakacje w Bardowick w Niemczech

Przez

2011-08-23

W dniach od 25 lipca do 4 sierpnia 2011 roku, 22 osobowa grupa dzieci i młodzieży z terenu Gminy Skoki wraz z opiekunami spędzała po raz XVI wakacyjny czas w zaprzyjaźnionej gminie partnerskiej Bardowick w Niemczech.

W programie wycieczki nie zabrakło atrakcji, do których zaliczyć należy przede wszystkim całodzienny pobyt w parku rozrywki „Heide – Park” w Soltau, zwiedzanie portu w Hamburgu, Muzeum Soli i Wieży Ciśnień w Luneburgu, wieczorny koncert czarodziejskich fontann w hamburskim parku Planten und Blumen. Słoneczna pogoda pozwoliła również na spędzanie czasu nad wodą na terenach odkrytych kompleksów rekreacyjnych w miejscowości Adendorf. Wypady do Aquaparku „Salu”- pozwoliły na kąpiele w mocno zasolonej wodzie, wydobywanej z podziemnych źródeł znajdujących się w Luneburgu.

Czas szybko upływał na zwiedzaniu ciekawych zabytków znajdujących się w okolicy. Niezapomnianym przeżyciem było zwiedzanie katedry w Bardowick, podczas którego uczestnicy wyprawy mieli okazję zwiedzić także poddasze świątyni i dotykać serc bardowickich dzwonów katedralnych. Nieocenionymi przewodnikami po zakamarkach katedry byli pani Helma Trapp i pan Martin Rudolf, którym serdecznie za pomoc i opiekę dziękujemy.

Szczególnie ciepło wspominali uczestnicy wycieczki spotkania z młodzieżą ukraińską z Białej Cerkwi wypoczywającą w pobliskim Neetze. Wspólne zabawy na dyskotece i basenie były okazją do zawarcia nowych przyjaźni.

Równie ciekawa była wspólna wyprawa naszej polskiej grupy i młodzieży z Bardowick do pachnącego historią i zabytkami miasta Lübeka, i nad bałtycka plażę Timmendorfen Strand. Wielkie wrażenie na uczestnikach wyprawy zrobiło zwiedzanie Sea Life. W wielkich akwariach mogliśmy podziwiać wspaniałe okazy przedstawicieli podmorskiego świata: rekiny, żółwie, płaszczki i mieniące się kolorami ryby wśród, których wszyscy z łatwością dostrzegali pierwowzory filmowej rybki Nemo.

Dużą atrakcją dla uczestników wyjazdu były także warsztaty artystyczne, podczas, których powstawały wykonywane przez młodzież naszyjniki, bransoletki i kolczyki. W warsztatach z dużym zapałem uczestniczyli także chłopcy wykazując się niezwykłą pomysłowością i kreatywnością.

Podczas pobytu w Bardowick grupa polska spotkała się z niezwykle serdecznym przyjęciem zarówno ze strony władz gminy jak i jej mieszkańców.

Mam nadzieję, że wrażenia z tegorocznego pobytu na obozie w Bardowick pozostaną dla jego uczestników miłym wspomnieniem.

[Show slideshow]

Z kijami marsz!

Przez

Karolina Stefaniak

2011-07-22

Nordic walking jest oryginalną formą ruchu powstałą w Finlandii w latach 20-tych XX wieku. Początkowo był to element treningu dla narciarzy biegowych. Z biegiem czasu przekształcił się w ciekawy i pożyteczny rodzaj rekreacji skierowanej do bardzo szerokiej grupy odbiorców. Dużą popularność zdobywa wśród turystów co cieszy tym bardziej, że możemy go propagować na terenie min. Puszczy Zielonka.

Nordic walking czyli po prostu spacer z kijkami może uprawiać dosłownie każdy – bez względu na wiek, płeć, poziom sprawności fizycznej czy tuszę. Osoby, które zdecydują się przystąpić do treningu mogą wybierać spośród trzech jego rodzajów: zdrowotnego, fitness i sportowego. Spacerowanie połączone z odpychaniem się specjalnymi kijkami to zdrowie nie tylko dla ciała ale i dla ducha, to nie tylko trening mający poprawić naszą kondycję ale także forma relaksu psychicznego. Jest pomocny w permanentnym stresie – likwiduje napięcie w obrębie ramion i karku, które wtedy są najczęściej napięte. Podejmując regularny trening usprawniamy układ krążenia i oddychania, wzmacniamy mięśnie oraz odciążamy stawy kończyn i kręgosłupa.

Uwalniające się podczas wysiłku „hormony szczęścia” powodują dobry nastrój, wyzwalają w nas ukryte pokłady sił witalnych. Nordic walking jest także okazją do spotkań towarzyskich na świeżym powietrzu. Podczas spaceru po lesie czy parku można swobodnie rozmawiać, czerpać radość z kontaktu z przyrodą.

Nie bez znaczenia w tej formie aktywności są specjalne kijki. To one nadają marszowi cech nornic walkingu i w znacznym stopniu uatrakcyjniają spacer – „napędzają”, nadają rytm kroków, pomagają pokonywać niewygodne ścieżki. Służą także jako pomoc w rozgrzewce przed wycieczką oraz przybory do zabaw terenowych dla najmłodszych turystów. Zalecane jest by przygodę z nordic walking rozpocząć pod okiem instruktora, który pomoże dobrać odpowiednią długość kijków, nauczy techniki marszu, podpowie jaki rodzaj treningu podjąć i zaproponuje trasy spacerowe.

Zalety nordic walking (wg www.nordwalk.pl):

angażuje do ruchu ponad 600 mięśni (90%) naszego ciała,
powoduje aż o 20% większe spalanie kalorii niż bieganie: ok 400kcal/h,
odciąża stawy kończyn dolnych i kręgosłupa o ok. 5 kg (28 ton/h) na płaskim terenie,
jest to 30- 40% bardziej efektywny ruch od spaceru bez kijków,
ćwiczy jednocześnie siłę, wytrzymałość i koordynację,
usprawnia przepływ krwi w kończynach górnych i dolnych,
obniża spoczynkowe ciśnienie krwi,
poprawia tolerancję glukozy, redukując zapotrzebowanie na insulinę,
obniża „zły” cholesterol (zwiększając HDL – „dobry”),
redukuje wagę ciała aktywizując ruchowo osoby prowadzące siedzący tryb życia,
powoduje wzrost pochłaniania tlenu o 46% wyższy niż w stosunku do marszu bez kijków.

Więc kijki w dłoń i ruszamy w trasę: Wokół skockich jezior i lasów Trasa
Wyznaczenie i opis Karolina Stefaniak

Chętnych zapraszamy 31 lipca o godz. 16 na stację PKP w Sławie gdzie opisaną poniżej trasę będzie można przejść z wykwalifikowanym przewodnikiem w ramach cyklu imprez III Lato z Przewodnikiem w Puszczy Zielonka.

ZOBACZ INFO >>>

Długość – 10,5 km
Czas przejścia (bez postojów, umiarkowanym tempem – do 3h)

Możliwości postoju:
– 3,4 km nad Jeziorem Włókna obok pałacu,
– 6 km w lesie, przy polnej drodze do Brzeźna.

Naszą przygodę zaczynamy ze stacji PKP w miejscowości Sława Wlkp., gdzie możemy bezpiecznie zostawić samochód lub dojechać szynobusem kursującym na trasie Poznań – Wągrowiec. Podążamy w prawo, niestety niezbyt przyjaznym odcinkiem wzdłuż bardzo ruchliwej drogi wojewódzkiej nr 196, po przejściu 300 m skręcamy w lewo (uwaga na samochody) przechodzimy obok przystanku autobusowego. Wkraczamy na teren miejscowości Potrzanowo. Idziemy polną drogą w kierunku lasu i po przejściu 800 m naszej wędrówki jesteśmy już w pełni zielonej scenerii. Podążając lasem z mapą w ręku możemy stwierdzić, że po lewej stronie mijamy Jezioro Brzeźno, a po prawej Jezioro Liskówka, które da się dostrzec z mostku na biegnącym pod nami kanale Dzwonowskim (zwanym też Dzwonówką). Rzeka wyznacza granicę lasu. Idziemy dalej, aby już wkrótce po lewej stronie dostrzec wyłaniający się skraj Jeziora Włókna. To właśnie jego urokliwe zakątki będziemy podziwiać na różnych etapach naszego marszu.

2 km – dochodzimy do kompleksu Rodzinnych Ogródków Działkowych „Morena”. Idziemy prosto i na 2,3 km skręcamy w prawo. Dochodzimy do drogi asfaltowej (ul. Włókna), skręcamy w nią lewo i wędrujemy ok. 800 m, aż do malowniczo usytuowanej kapliczki przydrożnej z figurą Matki Boskiej.

3,4 km – mamy teraz dwa wyjścia, albo zejść z asfaltu w drogę gruntową mijając kapliczkę z prawej strony, albo skręcić w lewo i wejść do parku okalającego mijany po lewej stronie pałac. Po przejściu ok. 200 m znajdziemy się wówczas w najbardziej urokliwym miejscu Gminy Skoki – na skarpie, z zapierającym dech widokiem na Jezioro Włókna. Osobiście polecam to drugie rozwiązanie. Jest to także świetna okazja, aby zrobić sobie zejść skarpą w dół na plażę i zażyć kąpieli. Wody tego jeziora od kilku lat są badane pod kątem przydatności do kąpieli, a wyniki tych badań są bardzo dobre. Odpoczęliśmy, a więc czas ruszać w dalszą drogę! Wracamy na szlak, mijamy po prawej stronie wspomnianą kapliczkę i idziemy dalej. Przechodzimy ok. 400 m i dochodzimy do rozwidlenia dróg.

3,8 km – na rozwidleniu dróg podążamy w lewo. Trasa jest malownicza, wiedzie między polem po prawej i drugim skrajem Jezioro Włókna po lewej stronie. Uwaga! Podziwiając te piękne widoki uważajmy na drogę, aby nie skręcić kostki, gdyż stanowi ona drogę dojazdową do pól rolników i często jest „wyrzeźbiona” kołami ciągników rolniczych. Wkraczamy na teren miejscowości Brzeźno.

4,9 km – wchodzimy do urokliwego lasu liściastego. Szczególnie w okresie wiosennym jest tu niezwykle pięknie. Zanim drzewa wypuszczą liście, kwitną kwiaty runa leśnego. Las będzie nam towarzyszył prze ok. 4 km. Idziemy cały czas prosto! Niech nie kuszą nas liczne dróżki wiodące w bok, choćby najbardziej intrygujące!

6 km – dotarliśmy na skraj lasu, gdzie w prawo wiedzie droga wśród pól do miejscowości Brzeźno, my jednak skręcamy w lewo, w las. Wkraczamy tym samym na rowerowy szlak turystyczny tzw. Duży Pierścień Rowerowy Puszczy Zielonka, którego niebieskie kwadraty (oznakowanie na drzewach) będą nas wiodły do końca lasu. Zanim jednak pójdziemy dalej, proponujemy zatrzymać się tutaj na krótki odpoczynek. Po chwili pauzy, ruszamy dalej. Krajobraz cały czas jest równie piękny. Po przejściu ok. 500 m, żądni nowych odkryć możemy skręcić w lewo w las i idąc następne ok. 500 m możemy próbować znaleźć stare grodzisko tzw. „Górę Zamkową”, która jest wpisana na listę zabytków archeologicznych wojewódzkiego konserwatora zabytków. Jeśli ją już znajdziemy to po drugiej jej stronie będziemy mieli okazję ujrzeć Jezioro Włókna. Góra owiana jest różnymi legendami, a więc konia z rządem dla tego kto przedstawi jej prawdziwą genezę powstania! Po zdobyciu Góry Zamkowej zachęcamy jednak do powrotu na trasę! Idziemy zgodnie ze wspomnianym szlakiem rowerowym.

8 km – napotykamy przecinkę w lesie z żółtymi metalowymi słupkami – – to gazociąg Jamał-Europa. Idziemy dalej i niestety – dobiega nas już wyraźny szum drogi wojewódzkiej.

8,5 km – po drugiej stronie drogi, którą musimy ostrożnie przekroczyć, wita nas „witacz” Gminy Skoki. Po przejściu przez tory jesteśmy w miejscowości Sławica. Idziemy ok. 600 m polną drogą – ul. Brzezińską, którą dochodzimy do ul. Dzwonowskiej, asfaltowej. Na wprost widzimy dwie tablice informacyjne, jedną z planem wsi Sławica i jej terenami rekreacyjnymi i drugą – wielkoformatową mapę turystyczna. Tutaj skręcamy w lewo.

9,1 km – uwaga, będziemy mijać sklep! Szlak rowerowy którym podążaliśmy skręca w prawo w kierunku Niedźwiedzin i Puszczy Zielonka. My jednak wchodzimy na kolejny szlak turystyczny, tym razem pieszy niebieski, który wiedzie z Głęboczka do Sławy Wlkp. Ulicą Dzwonowską dochodzimy do przejazdu kolejowego, po przejścia którego na 9,7 km skręcamy w wydeptaną przez mieszkańców drogę wzdłuż torów kolejowych (to lepsza alternatywa niż pójście wzdłuż ruchliwej szosy). Po chwili marszu widzimy już budynek stacji PKP. Jeszcze tylko przekraczamy drogę w kierunku Gniezna i możemy być dumni bo dotarliśmy do mety na 10,5 km!

Więcej ciekawych tras Nordic Walking i rowerowych w opracowanym właśnie do druku przez Związek Międzygminny Puszcza Zielonka w Murowanej Goślinie przewodniku Puszcza Zielonka i okolice.

100 lat Działalności Skockich „Rycerzy Świętego Floriana” Od powstania po czasy współczesne

Przez

Karolina Stefaniak

2011-07-21

Działo się to w roku 1911. Kilkakrotnie zbierała się grupa mieszkańców miasta Skoki w celu utworzenia w mieście Ochotniczej Straży Pożarnej. Byli to obywatele polscy i niemieccy, ówcześni mieszkańcy naszego miasta, kupcy, rzemieślnicy i średnia inteligencja. W rezultacie w dniu 16 listopada 1911 roku utworzył się pierwszy Zarząd Ochotniczej Straży Pożarnej. W skład Zarządu weszli znani obywatele miasta. Byli to: Bronisław Czerwiński, Marian Foerster, Henryk Berg, Maks Gust, Brunon Klewenhagen, Albert Malc, Jan Brzeziński, Fritz Schinke. Pierwszym Prezesem i jednocześnie Naczelnikiem został wybrany Bronisław Czerwiński a jego zastępcą Brunon Klewenhagen. W dalszych kolejnych latach wstępowali: Stanisław Jasiński, Franciszek Glinkiewicz, Franciszek Gołębowski, Mieczysław Pilaczyński, Leon Szalow, Teofil Wilde. Jako podstawowy sprzęt gaśniczy była sikawka ręczna o zaprzęgu konnym, która podawała jeden prąd wody z węża o średnicy 52mm.Do wyposażenia sikawki wchodziły bosaki, drabina hakowa i wiadra. Posiadano również beczkowóz o zaprzęgu konnym, który służył do dostarczania wody w czasie pożaru. Sprzęt ten został nabyty z darowizn społeczeństwa naszego miasta.

Na początku lat 20-tych z darowizn społeczeństwa miasta ufundowano sztandar dla OSP, którego osobiście wykonała Pani Wiktoria Kiełczewska, córka pierwszego Prezesa Bronisława Czerwińskiego. W latach dwudziestych i trzydziestych do OSP kolejno wstępowali: Antoni Pospychała, Stanisław Kiełczewski, Józef Burzyński, Stanisław Szeręgowski, Władysław Kowalski, Jan Hepner, Leonard Hepner, Stanisław Hepner, Bronisław Hepner, Wilhelm Giersig, Jan Bratka, Stefan Sanicki, Klemens Baranowski, Bronisław Ey, Franciszek Hepner, Stanisław Muszyński, Roman Baranowski, Bruno Braitenbach, Franciszek Giersig, Roman Hepner, Teodor Cegielski, Leonard Krupecki i Marian Ciszak. W/w druhowie działali w OSP do wybuchu II wojny światowej.

W latach okupacji niemieckiej działała przymusowa straż pożarna, pod nadzorem władz niemieckich. Wyznaczeni strażacy byli zobowiązani do stawienia się na każde wezwanie czy alarm. Remiza strażacka mieściła się w pomieszczeniu na Placu Strażackim(Obecnie salon kosmetyczny).

W krótkim czasie po zakończeniu działań wojennych, bo już 28 marca 1945 roku. wznowiła działalność Ochotnicza Straż Pożarna. Wstąpił wówczas do OSP dh Leon Szalow, Stefan Ślósarczyk, Władysław Konieczka, Marian Pilaczyński, Władysław Gasiński, Tadeusz Glinkiewicz, Mikołaj Halamski, Jan Burzyński, Stanisław Ciastowicz. Pierwszym Prezesem wybrany został dh Leon Szalow. Rok później funkcję Prezesa objął dh Stefan Ślósarczyk a Naczelnikiem został wybrany dh Stanisław Ciastowicz. Nadano wówczas tytuł honorowego Prezesa OSP założycielowi straży dh Bronisławowi Czerwińskiemu. Oprócz wymienianych wyżej działaczy wstąpiło wówczas dużo młodych zapaleńców straży, którzy utworzyli silną sekcję gaśniczą. Byli to: dh Zbigniew Daniel, Mieczysław Jasiński, Kornel Lisiecki, Florian Urbaniak, Tadeusz Hepner, Władysław Springer, Tadeusz Radziński, Aleksander Fertsch, Edward Twardowski, Bogusław Świątkowski, Alojzy Brajewski, Józef Myszka, Tadeusz Norek, Stanisław Wruk, Marian Kłosowski, Henryk Giersig, Tadeusz Drzewiecki, Alojzy Rogoziecki, Marian Modlibowski, Tadeusz Radziński, Marian Kujawa. W 1947 roku nabyto w drodze przetargu odkryty samochód typu „Krupp” wyposażony w motopompę przenośną.

W czerwcu 1949r. ówczesne władze miejskie przekazały dla OSP instrumenty dla orkiestry dętej. Początkowo orkiestra zaczęła się rozwijać. Jednak w pierwszej połowie lat pięćdziesiątych OSP ze względów finansowych nie była w stanie utrzymać orkiestry. Postanowiono rozwiązać orkiestrę, a instrumenty przekazano władzom miejskim.

W 1954 roku przeniesiono remizę strażacką z Placu Strażackiego do starego budynku byłej kuźni przy ul. Parkowej. W tymże roku przydzielono jednostce samochód gaśniczy typu „Star 20”.Był to kryty samochód wyposażony w motopompę o wydajności 800 litrów/min,. drabinę „Szerbowskiego”, zawieszone kołowroty z wężami tłocznymi oraz oddzielną kabiną dla sekcji.

Ze względu na ciasne pomieszczenie jakie wówczas posiadano, podjęto w 1956r. decyzję rozbiórki starej remizy i budowę nowej. Przy dużym zaangażowaniu władz miejskich i pomocy finansowej Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń przystąpiono do budowy. Członkowie Straży Pożarnej włożyli duży wkład pracy społecznej. Należy tu wspomnieć o takich druhach jak: Leonard Hepner, Jan Bratka, Klemens Baranowski, Roman Baranowski, Aleksander Fertsch, Stanisław Szeręgowski, Teodor Cegielski, Miłosz Dychtowicz, Marian Klewenhagen, Stefan Chrzanowski i wielu innych. W pierwszym etapie wybudowano pomieszczenie na garaż, świetlicę i zaplecze. Górną część budynku przeznaczono na salę. W późniejszym czasie przystąpiono do dalszej rozbudowy. Dobudowano drugi garaż, wieżę do suszenia węży i przedłużono salę. Budowę dokończono w 1966 roku. W tych latach pomieszczenia te służyły jako zaplecze do celów szkoleniowych prowadzonych przez Komendę Powiatowej Straży Pożarnej w Wągrowcu dla funkcyjnych członków OSP.

W 1970 roku w dowód uznania zasług i wkładu pracy społecznej OSP Skoki otrzymała sztandar ufundowany przez władze miasta i powiatu. W 1976 roku po pożarze, w którym spaliła się sala kina „Syrena” przy ul. Kazimierza Wielkiego decyzją władz miejskich i kultury zlokalizowano kino w pomieszczeniach OSP. W 1989r. po likwidacji kina „Syrena” OSP odzyskała salę ponownie, którą posiada do dzisiaj.

W latach 80-tych OSP otrzymała przekazany przez Komendę Powiatową Straży Pożarnej w Wągrowcu samochód bojowy typu „Star 25” wyposażony w autopompę i zbiornik wody o pojemności 2.000 litrów. W późniejszym czasie komenda Rejonowa Straży Pożarnej w Obornikach przekazała dla OSP Skoki ciężki samochód gaśniczy typu „Jelcz 04” wyposażony w autopompę i zbiornik o pojemności 6.000 litrów wody oraz lekki samochód typu „Żuk”. W 1996r. wycofano samochód „Star 25”. W jego miejsce przy pomocy finansowej władz miasta zakupiono drugi samochód gaśniczy typu „Jelcz” z Zakładowej Straży Pożarnej „Stomil” w Bolechowie.

Obecnie OSP posiada 1 ciężki samochód gaśniczy typu „MAN TGM 18.290” i jeden średni samochód typu „STAR 12.157” oraz samochód operacyjny marki „POLONEZ”.

Opiekę techniczno-szkoleniową nad jednostką do 1978r. sprawowała Komenda Powiatowa Straży Pożarnej w Wągrowcu. Po zmianach terytorialnych kraju OSP przydzielono pod Komendę Rejonową w Obornikach, następnie pod Komendę Rejonową w Gnieźnie. Po przywróceniu powiatów OSP Skoki należy pod Komendę Powiatową Państwowej Straży Pożarnej w Wągrowcu.

W dniu 3 listopada 1991r. odbyło się w sali OSP uroczyste spotkanie z okazji 80-lecia istnienia OSP. W spotkaniu uczestniczyli: Dyrektor Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu- P. Maciej Musiał, Kierownik Urzędu Rejonowego w Poznaniu- P. Marek Pudliszak, Burmistrz Miasta i Gminy w Skokach- P. Tadeusz Kłos, Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu- P. Maciej Schroeder, Prezes Zarządu Gminnego OSP- P Mirosław Hamera. Na uroczystości tej wręczono jednostce OSP Skoki sztandar ufundowany przez anonimowych ofiarodawców.

W maju 1995r. na podstawie porozumienia pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gminy, Prezesem OSP Skoki i Komendantem Rejonowym Państwowej Straży Pożarnej w Gnieźnie włączono jednostkę OSP do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego. Jest to duży zaszczyt dla jednostki OSP, lecz nakłada równocześnie większe obowiązki, ponieważ jednostka musi być przygotowana do działań ratowniczo-gaśniczych poza swym rejonem działania.

Przez minione dziesięciolecia funkcję Prezesa OSP pełnili kolejno: Druh Bronisław Czerwiński- od powstania straży do wybuchu II wojny, Leon Szalow- po wyzwoleniu, Stefan Ślósarczyk, Stanisław Kuhnen, Klemens Baranowski, Teodor Cegielski, Leonard Krupecki, Mieczysław Grajek, Tadeusz Drzewiecki, Roman Drews, Miłosz Dychtowicz, Jan Kaczorowski.

Obecnie OSP liczy ogółem 67 członków, w tym czynnych-35, honorowych-4, wspierających-16, członków młodzieżowej drużyny poż.-12.

Uroczystości Jubileuszowe

Zbiórką na parkingu przy ul. Wągrowieckiej skockich strażaków ochotników, ich przyjaciół i gości, w tym członków Ochotniczych Straży Pożarnych z Gminy Skoki oraz z OSP: Rogoźno, Gołańcz, Wapno, Damasławek, Panigródz, Murowana Goślina oraz Mieścisko, Wągrowiec i Łekno, a następnie przemarszem zwartą kolumną w towarzystwie pocztów sztandarowych i Orkiestry Dętej Ochotniczej Straży Pożarnej z Krajenki do kościoła pw. św. Piotra i Pawła, w dniu 16 lipca 2011 roku rozpoczęły się Uroczystości Jubileuszowe – 100 rocznicy powstania Ochotniczej Straży Pożarnej w Skokach.

Tutaj w kościele, uczestnicy przemarszu w towarzystwie członków rodzin i zaproszonych gości, uczestniczyli we mszy świętej koncelebrowanej przez księdza dziekana Karola Kaczora i księdza Krzysztofa Burwiela w intencji zmarłych i aktualnie działających strażaków ochotników i ich rodzin. Ważność misji spełnianej przez Rycerzy Świętego Floriana, będącej swojego rodzaju powołaniem niosącym pomoc bliźniemu, a które wypisane jest na sztandarach strażackich „Bogu na chwałę, Bliźniemu na ratunek” poświęcone było też kazanie wygłoszone przez ks. Kaczora.

Uroczysty charakter mszy świętej podkreślała obecność 14 pocztów sztandarowych i towarzysząca modlitwom opraw muzyczna w wykonaniu Strażackiej Orkiestry Dętej.

Na zakończenie mszy św. proboszcz Karol Kaczor przekazał na ręce prezesa OSP Skoki Jana Kaczorowskiego życzenia oraz dar parafii – poświęconą w czasie uroczystości figurkę św. Floriana – patrona Strażaków, wraz z prośbą aby Strażacy wyjeżdżając na akcję chociaż westchnęli do swego patrona i z życzeniami by szczęśliwie wracali z każdej akcji.

Po mszy świętej, jej uczestnicy przeszli na Plac Powstańców Wlkp., gdzie po ustawieniu pocztów sztandarowych wciągnięto na masz flagę państwową przy dzwiękach hymnu państwowego, który zagrała orkiestra strażacka z Krajenki.

Teraz też Prezes, świętującej 100-lecie swej działalności skockiej Ochotniczej Straży Pożarnej Jak Kaczorowski powitał wszystkich przybyłych ze szczególnym uwzględnieniem gości w osobach:

Zastępcy Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej starszego brygadiera Lecha Janiaka
Prezesa Zarządu Oddziału Wojewódzkiego Związku OSP RP Województwa Wielkopolskiego Stefana Mikołajczaka
Komendanta Powiatowego PSP w Wągrowcu starszego kapitana Jacka Michalaka
Komendanta Powiatowego PSP w Gnieźnie młodszego brygadiera Marka Wegnera
Zastępcy Komendanta Powiatowego PSP w Obornikach kapitana Dariusza Szramy
Przedstawiciela Komendy Miejskiej PSP w Poznaniu starszego aspiranta Jarosława Szewczyka
Prezesa Zarządu Oddziału Powiatowego OSP w Wągrowcu Andrzeja Kuraszkiewicza
przedstawicieli władz Powiatu Wągrowieckiego: Wicestarosty Tomasza Kranca, Przewodniczącego Rady Powiatu Tadeusza Synorackiego, Wiceprzewodniczących Rady: Krzysztofa Migasiewicza i Grzegorza Owczarzaka oraz Przewodniczącego Komisji Bezpieczeństwa Stanisława Kidy.
Burmistrza Miasta i Gminy Tadeusza Kłosa i Przewodniczącego Rady Miejskiej Zbigniewa Kujawy
Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w Wągrowcu podinspektora Przemysława Dorniaka i Komendanta Komisariatu Policji w Skokach podinspektora Jacka Matysiaka
przedstawicieli samorządu gminnego oraz przedstawicieli zakładów i instytucji a także organizacji i stowarzyszeń działających na terenie Gminy Skoki.

Z kolei członek skockiej OSP Grzegorz Owczarzak przedstawił historię „Jubilatki”, od momentu jej powstania po czasy nam współczesne.

Następnie nadszedł czas na dekorację, odznaczenia oraz na gratulację i życzenia:

Uchwałą Zarządu Głównego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej „Złoty Znak Związku” przyznano Ochotniczej Straży Pożarnej w Skokach, a z upoważnienia Zarządu Głównego, Prezes Zarządu Wojewódzkiego w Poznaniu Stefan Mikołajczak „Znakiem” tym udekorował sztandar skockiej jednostki.

Uchwałą Zarządu Głównego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej „Złotym Znakiem Związku” wyróżniono Prezesa OSP w Skokach Jana Kaczorowskiego – udekorowania odznaczonego dokonał Prezes Zarządu Wojewódzkiego OSP Stefan Mikołajczak w asyście Zastępcy Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego PSP Lecha Janiaka.

Uchwałą Prezydium Zarządu Oddziału Wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Województwa Wielkopolskiego:

Złotym Medalem „Za zasługi dla pożarnictwa” wyróżnieni zostali: Mieczysław Wysocki, Tomasz Kamiński, Wojciech Marciniak i Kazimierz Guziana.
Srebrnym Medalem „Za zasługi dla pożarnictwa” wyróżnieni zostali: Dariusz Majchrzak, Robert Filipowski i Tomasz Rzepczyk.

Brązowym Medalem „Za zasługi dla pożarnictwa” wyróżnieni zostali: Maciej Woźniak i Robert Oksza Skibiński – udekorowania wyróżnionych dokonał Prezes Zarządu Wojewódzkiego OSP Stefan Mikołajczak przy współudziale Prezesa Zarządu Powiatowego PSP Andrzeja Kuraszkiewicza.

Uchwałą Prezydium Zarządu Oddziału Wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Województwa Wielkopolskiego Odznaką Wojewódzką „Semper Vigilant” (Wiecznie Czuwający) odznaczony został Marian Klewenhagen – dekoracji dokonał Stefan Mikołajczak i Andrzej Kuraszkiewicz.

Uchwałą Zarządu Oddziału Powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP w Wągrowcu Odznaką „Wzorowego Strażaka” wyróżnieni zostali: Michał Witkowski, Krzysztof Wontroba, Tomasz Dziurka, Mikołaj Rzepczyk, Piotr Kaczmarek, Paweł Kaniewski, Martyn Deminiak i Paweł Szymaś – udekorowania odznaczonych dokonali Stefan Mikołajczak i Komendant Powiatowy PSP Jacek Michalak.

Pamiątkowymi statuetkami uhonorowano dawniej czynnych i aktywnych, a dzisiaj honorowych, zasłużonych członków OSP: Miłosza Dychtowicza, Idziego Drewsa, Stefana Hepnera, Alfonsa Rzepczyka, Henryka Nowaka, Wiesława Szymasia, Stefana Chrzanowskiego i Henryka Modlibowskiego – ceremonię wręczenia statuetek poprowadzili Burmistrz Tadeusz Kłos oraz Prezes OSP Jan Kaczorowski.

Okolicznościowymi pamiątkami uhonorowano instytucje i osoby współpracujące i wspomagające Ochotniczą Straż Pożarną w Skokach: Zarząd Wojewódzki i Zarząd Powiatowy OSP, Nadleśnictwa Durowo i Łopuchówko, Gospodarstwo Rybackie w Skokach, Przedsiębiorstwo „LEMAR”, Zakłady Zielarskie „HERBAPOL”, OSP w Krajence, Rodzinne Ogrody Działkowe: „Morena”, „Semafor” i „im. Hipolita Cegielskiego” oraz Krzysztofa Migasiewicza, Zygmunta Wojtasiaka, i Sylwestra Skorba.

Uroczystościom Jubileuszowym na Placu Powstańców Wlkp. towarzyszyły melodie w wykonaniu Orkiestry Dętej Ochotniczej Straży Pożarnej z Krajenki, a prowadzącym uroczystość był radny Antoni Wiśniewski.

Po ceremonii odznaczeń i wyróżnień nastąpiły wystąpienia gości połączone z gratulacjami i życzeniami pod adresem skockiej OSP. Na ręce prezesa Jana Kaczorowskiego złożono wiązanki kwiatów oraz pamiątkowe upominki, wśród których chciałbym zaznaczyć 3 mundury bojowe ofiarowane przez Prezesa Oddziału Zarządu Wojewódzkiego Stefana Mikołajczaka i symboliczne klucze do nowych drzwi garażowych w zmodernizowanym budynku OSP w Skokach przy ul. Parkowej przekazane przez Burmistrza Tadeusza Kłosa.

Spotkanie zakończył przemarsz zgromadzonych uczestników uroczystości do siedziby OSP przy ul. Parkowej, gdzie po wykonaniu pamiątkowego zdjęcia „bohaterowie uroczystości” – Skoccy Strażacy Ochotnicy i ich goście zasiedli do wspólnego posiłku.

[Show slideshow]

Gmina Skoki wśród liderów w pozyskiwaniu funduszy UE

Przez

Karolina Stefaniak

2011-07-21

19 lipca dziennik „ Rzeczpospolita” opublikował wyniki rankingu gmin najskuteczniej wykorzystujących fundusze UE . Pod uwagę brano rok 2010. Gmina Skoki wśród gmin miejskich i miejsko – wiejskich zajęła 6 miejsce, na 100 podanych gmin, poprawiając tym samym 10 miejsce z roku ubiegłego.

Ranking powstał na podstawie danych o dochodach budżetowych pochodzących z funduszy unijnych oraz wielkości przyznanego jednostkom samorządowym wsparcia unijnego z krajowych i regionalnych programów operacyjnych. Jak co roku wykorzystano dane Ministerstwa Finansów oraz Ministerstwa Rozwoju Regionalnego.

Pod uwagę brano wartość wykazanych w budżecie gminy dochodów z funduszy oraz łączną wartość umów o dofinansowanie zawartych w 2010r. w przeliczeniu na jednego mieszkańca.

Zobacz ranking >>>