2 maja w Dniu Flagi Rzeczypospolitej Polskiej z inicjatywy radnego powiatowego Piotra Kaczmarka zorganizowano pokaz iluminacji na skockim kościele. To zjawiskowe wydarzenie podkreśliło w tym wyjątkowym dniu jak bardzo cenimy i utożsamiamy się z naszymi barwami narodowymi. Zorganizowanie pokazu świateł odbyło się po wcześniejszych ustaleniach z księdzem proboszczem Karolem Kaczorem, a za zrealizowanie tego przedsięwzięcia odpowiedzialni byli braci Bartłomiej i Bartosz (Michał) Wiśniewscy. W naszej gminie było to pierwsze takie wydarzenie, ale jak zapowiada Piotr Kaczmarek na pewno nie ostanie.
Autor filmu: Patryk Springer, zdjęcia: Kasper Grzegorzewski
4 maja Burmistrz Tadeusz Kłos przekazał na ręce dyrektor Szkoły Podstawowej z Jabłkowa Sławomiry Kędziory komputery w skład których weszło:
– 2 szt. komputerów zakupionych w ramach projektu pn.: „Zdalna Szkoła w Gminie Skoki” w całości sfinansowanego z pozyskanego grantu w ramach ogłoszonego przez Centrum Projektów Polska Cyfrowa projektu grantowego pn.: „Zdalna Szkoła – wsparcie Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej w systemie kształcenia zdalnego”.
–10 laptopów zakupionych w ramach projektu grantowego pn.: „Akademia kompetencji cyfrowych dla mieszkańców województw zachodniopomorskiego, wielkopolskiego”, współfinansowanego również ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014-2020.
W najbliższym czasie szkoła użyczy zakupiony sprzęt rodzicom/opiekunom uczniów, którzy nie mają warunków technicznych do uczestnictwa w kształceniu zdalnym zorganizowanym na czas epidemii.
Jeszcze przed weekendem majowym na terenie skockiego targowiska stanęła Samoobsługowa Stacja Naprawy Rowerów, czyli urządzenie służące rowerzystom do drobnych napraw i pompowania opon w rowerze. Stacja wyposażona jest we wszystkie najbardziej potrzebne klucze za pomocą których łatwo można podreperować rower.
Tym razem w ramach Związku Międzygminnego Puszcza Zielonka obszar ten wzbogacił się o 5 takich stacji. Oto pozostałe lokalizacje: Gmina Czerwonak – ul. św. Wojciecha – przy kompleksie Orlik 2012 Gmina Murowana Goślina – przy boisku w Pławnie Gmina Pobiedziska – w sąsiedztwie szkoły Podstawowej w Pobiedziskach Gmina Swarzędz – Parking przy kościele drewnianym w Wierzenicy.
Na terenie Skoków to już drugie takie urządzenie, pierwsze stanęło na skockim Rynku w kwietniu 2017. Pisaliśmy o tym w artykule. https://www.gmina-skoki.pl/news/tourism/97361-samoobslugowa-stacja-naprawy-rowerow/
Po pełnych 3 latach eksploatacji przez Państwo Stacji na Rynku możemy uznać, że szanujecie to co oddaliśmy Wam w użytkowanie 🙂 Stacja jest regularnie kilka razy w miesiącu przeglądana. Przez ten okres wymieniliśmy zaledwie dwa razy wężyk i końcówkę do pompowania i to raczej z uwagi na eksploatację, a nie dewastację. Stacja jest objęta monitoringiem i dla tego widzimy, że często z niej korzystacie. mamy nadzieje, ze tak będzie i z nowym urządzeniem.
Życzymy Wam samych pozytywnych wrażeń z jazdy rowerem po naszych okolicach.
Dla przypomnienia: W 2006 roku Związek Międzygminny „Puszcza Zielonka” oraz Stowarzyszenie Jednostek Samorządu Terytorialnego „Komunikacja” wspólnie opracowały koncepcję „Cysterskiego Szlaku Rowerowego” (w skrócie CSR) na trasie od Poznania do Łekna. Szlak ten prowadzi przez najważniejsze miejsca związane z Cystersami na terenie północnej Wielkopolski: Owińska, Wągrowiec, Tarnowo Pałuckie i Łekno oraz gminę Skoki.
cysterski szlak
Szlak ma kształt pętli, liczy 143 km i jest oznakowany oficjalnym logo Szlaku Cysterskiego w Polsce.
Wytyczona trasa łączy obiekty i miejsca historycznie związane z pobytem Cystersów w północnej części wielkopolskiej ziemi (od pocz. XII w.).
Dodatkowo prowadzi po terenach atrakcyjnych przyrodniczo, przemierza Park Krajobrazowy „Puszcza Zielonka” oraz Obszar Chronionego Krajobrazu „Rynny Doliny Wełny i Strugi Gołaniecko-Wągrowieckiej”.
Najciekawsze miejsca na trasie związane z Cystersami i inne atrakcyjne krajobrazowo, ciekawe historycznie…:
Antoniewo – kompleks ciekawych architektonicznie budynków z pocz. XX w. (Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy),
Bracholin – wiatrak typu holender z 2 poł. XIX w., jezioro Bracholińskie z zachowaną awifauną i florą charakterystyczną dla pierwotnego osadnictwa grodowego i klasztornego,
Budziejewko – kościół św. Wojciecha, kamień Św. Wojciecha – zabytek przyrody (głaz narzutowy),
Budziejewo – dwór z poł. XIX w.,
Dąbrówka Kościelna – Sanktuarium Maryjne Matki Bożej Pocieszenia, Dąb Papieski,
Jagniewice – dwór z XIX w.,
Lechlin – kościół św. Stanisława, eklektyczny dwór z parkiem krajobrazowym,
Łekno – częściowo zachowany układ urbanistyczny z XVI w., studnia Weroniki na Rynku, kościół śś. Piotra i Pawła, grodzisko stożkowate, stanowisko Ł3 tzw. „Klasztorek” (wykopaliska archeologiczne),
Mieścisko – kościół św. Michała,
Owińska – kościół św. Jana Chrzciciela i klasztor pocysterski, kościół św. Mikołaja, Pałac rodziny von Treskow, Dąb Bartek, punkt IT,
Pawłowo Skockie – pałac z końca XIX w. z parkiem krajobrazowym,
Popowo Kościelne – drewniany kościół Zwiastowania NMP, przy kościele zespół 9 kapliczek,
Poznań – kościół św. Jana Jerozolimskiego, początek CSR,
Raczkowo – drewniany kościół Wszystkich Świętych i drewniana dzwonnica,
Rejowiec – drewniany kościół Serca Pana Jezusa i drewniana dzwonnica,
Rościnno – pałac eklektyczny (Dom Rekolekcyjny Archidiecezji Poznańskiej) z parkiem krajobrazowym, trzy aleje wychodzące ze wsi: dębowa, kasztanowa i lipowa,
Skoki – szachulcowy kościół św. Mikołaja; neogotycki, poewangelicki kościół śś. Piotra i Pawła, eklektyczny dwór z parkiem krajobrazowym,
Swarzędz – jezioro Swarzędzkie,
Tarnowo Pałuckie – drewniany kościół Św. Mikołaja
Wągrowiec – kościół Wniebowzięcia NMP i klasztor pocysterski, Opatówka (Muzeum Regionalne), kościół farny Św. Jakuba Apostoła i drewniana dzwonnica, pomnik ks. Jakuba Wujka, bifurkacja,
Wiatrowo – pałac z 2 poł. XVIII w. z parkiem krajobrazowym,
Wierzenica – drewniany kościół św. Mikołaja,
Wierzonka – groby rodziny von Treskow,
Zielonka – arboretum, początek ścieżki dydaktycznej „Zbiorowiska roślinne wokół Puszczy Zielonka”.
Przebieg szlaku na terenie gminy Skoki:
UWAGA Zdjęcia poniżej mają już więcej niż 10 lat, wiec pewne detale mogły się zmienić.
Przez gminę Skoki szlak przebiega ponad 40 km, wiedzie dwoma odnogami z Dąbrówki Kościelnej.
Pierwsza odnoga prowadzi nas w kierunku Niedźwiedzin. Towarzyszą nam niebieskie znaki Dużego Pierścienia Rowerowego wokół Puszczy Zielonka, zwanego w skrócie „DePeeRem”. Wjeżdżamy do lasu. Po dwóch kilometrach to wznoszącej się, to opadającej i miejscami piaszczystej drogi leśnej, skręcamy w lewo i po chwili w prawo. Wesoły młodnik sosnowy, poprzetykany tu i ówdzie pojedynczymi brzozami ustępuje po pewnym czasie polom.
Opuszczamy teren Parku Krajobrazowego Puszcza Zielonka. Coraz bardziej piaszczysta droga doprowadza nas jak po sznurku do Niedźwiedzin, wsi z metryką sięgającą 1348r., z pozostałościami dawnego rozplanowania przestrzennego. Po dojechaniu do poprzecznej drogi gruntowej skręcamy w lewo, po chwili, na głównym skrzyżowaniu dróg we wsi (duży kamień pomalowany na biało), ponownie w lewo. Po chwili skręcamy w prawo, w wyboistą drogę gruntową, zgodnie z drogowskazem na Rejowiec. Po lewej zostawiamy szosę, prowadzącą w kierunku Skoków.
Nasz szlak prowadzi teraz wraz ze znakami szlaku łącznikowego Puszczy Zielonki nr 9. Wkrótce testujemy naszą formę na stromym, 200-metrowym, piaszczystym podjeździe. Gdy 600 m dalej z lewej dochodzi do naszego szlaku droga, jej nawierzchnia znacznie się polepsza. Niedługo potem przecinamy tory kolejowe, na których odbywa się ruch towarowy i wjeżdżamy do Rejowca, zwanego niekiedy Poznańskim.
W Rejowcu po lewej stronie możemy przystanąć na chwilę odpoczynku na miejscu postojowym w cieniu okazałego drzewa obok figury Serca Jezusowego.
Kontynuując drogę po dotarciu do poprzecznej drogi asfaltowej skręcamy w lewo i zatrzymujemy się przy doskonale widocznym po prawej drewnianym modrzewiowym kościele. Dawny kalwiński zbór powstał dzięki staraniom podkomorzego Andrzeja Reja, wnuka Mikołaja Reja z Nagłowic już w 1626 roku z drewna modrzewiowego. W 1820 r. został przejęty przez ewangelików i odnowiony. Od 1945 r. należy do katolików i nosi wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Warto zajrzeć do środka – oprócz barokowego ołtarza i oryginalnych balkonów w kruchcie znajdziemy blaszane tablice herbowe szlachty wyznania kalwińskiego, głównie z XVII w. Nieopodal świątyni stoi drewniana dzwonnica z 1820 r. o konstrukcji słupkowej. Kościół w Rejowcu jest jednym z elementów Szlaku Kościołów Drewnianych wokół Puszczy Zielonka.
W południowo-wschodniej części Rejowca znajdują się pozostałości folwarku. Na cmentarzu na przeciwnym końcu wsi rosną okazałe sosny (obwód do 220 cm). Na południowy wschód od wsi mieści się duży skład produktów naftowych należący do Operatora Logistycznego Paliw Płynnych Baza nr 4. Tymczasem my wracamy na szosę. 100 metrów za kościołem, a dokładniej za budynkiem miejscowej podstawówki skręcamy w prawo. Po lewej mijamy tablicę informacyjną. Asfalt ustępuje nawierzchni gruntowej. Po prawej, pod numerem 26 budynek z ciekawym, piętrowym gankiem drewnianym. My skręcamy w lewo wraz ze znakami czerwonego szlaku pieszego. Mocno piaszczystą drogą opuszczamy wieś.
Po dojechaniu do ściany lasu, przy drewnianym krzyżu skręcamy w prawo. Po kolejnych 50 m wjeżdżamy do lasu. Skrzyżowanie dróg leśnych przejeżdżamy na wprost. Po kolejnych 1500 m leśnej jazdy z prawej dochodzi droga ze Stawian. Przekraczamy bezimienny strumyk. Na kolejnym rozstaju dróg skręcamy w prawo skos i lekko podjeżdżamy. Wkrótce po prawej mijamy boisko i docieramy do poprzecznej asfaltowej szosy.
Jesteśmy w Antoniewie. Zanim skręcimy w lewo i pojedziemy w kierunku Skoków, warto poświęcić trochę czasu na przyjrzenie się ciekawej architekturze Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego im. Janusza Korczaka.
Możemy się także zatrzymać obok tablicy informacyjnej na temat Antoniew.
Jeszcze lepiej zostać tu na nocleg – tym bardziej, że istnieje taka możliwość.
Przed chwilą przecięliśmy poprzeczny rowerowy szlak łącznikowy nr 9. Pojawiają się pierwsze zabudowania Skoków. Ulica Antoniewska delikatnie wznosi się, a następnie opada do przejazdu kolejowego. Zaraz za nim skręcamy w lewo, w ul. Kazimierza Wielkiego po prawej mijamy restaurację „Stary fortepian” i zatrzymujemy się przy znaku STOP. Jedziemy ostrożnie prosto w ul. Jana Pawła II, którą to w 2006 i 2007 r. biegła trasa wyścigu Tour de Pologne, najważniejszej polskiej imprezy kolarskiej. Wkrótce mijamy Plac Strażacki i wjeżdżamy na Plac Powstańców Wielkopolskich na którym znajduje się tablica z mapą turystyczną.
Ruszamy dalej prosto. Z rynku wyjeżdżamy ul. Kościelną. Po lewej widać szachulcowy kościół św. Mikołaja z 1737 r., kolejny element Szlaku Kościołów Drewnianych. Dwie niewysokie wieże są znacznie młodsze – pochodzą z 1911 r. Na zewnętrznej ścianie kościoła – tablica nagrobna Zofi i z Latalskich Rejowej z ok. 1630 r.
Dekoracja wnętrza jest przede wszystkim barokowa i rokokowa. Kościół obecnie znajduje się w kapitalnym remoncie i nie ma możliwości jego zwiedzania. Ciekawostką jest wpis w parafialnej księdze chrztów. 26 września 1831 r. pojawia się w niej nazwisko Adama Mickiewicza, który, przebywając w tym czasie w niedalekim Budziszewku, został ojcem chrzestnym Marii Tekli Łubieńskiej.
Kontynuujemy jazdę ul. Kościelną. Przekraczamy Małą Wełnę i docieramy do poprzecznej ul. Rościńskiej.
Uwaga na wzmożony ruch!
Przed nami – doskonale widoczna, późnobarokowa figura św. Jana Nepomucena z XVIII w.
Skręcamy w prawo i jedziemy w kierunku Wągrowca. Po lewej mijamy cmentarz ze zbiorową mogiłą ośmiu osób, poległych w 1939 r. Zaraz za cmentarzem ostrożnie skręcamy w lewo. Kierujemy się na Rościnno. Czeka nas miły zjazd asfaltem z widokiem na jez. Rościńskie po prawej. Mijamy drogowskazy do licznych w okolicy ośrodków wypoczynkowych. Za przesmykiem jedziemy piękną aleją lipowo – dębową. Wkrótce jesteśmy w Rościnnie.
Po lewej – dom rekolekcyjny archidiecezji gnieźnieńskiej. Mieści się on w pałacu eklektycznym z II poł. XIX w., odrestaurowanym w 1981 r. otoczony parkiem z końca XIX w. o pow. 13,7 ha z ciekawym drzewostanem, na który składają się: okazałe buki i dęby, wyjątkowo rozłożysty cis oraz klon o obw. 390 cm.
Z wsi wychodzą trzy stare aleje – dębowa (do Skoków), lipowa (do Grzybowa) oraz kasztanowcowa (do Roszkówka).
Na wysokości bramy wjazdowej do parku skręcamy w prawo, w drogę asfaltową. Po dojechaniu do poprzecznej drogi, także gruntowej – skręcamy w lewo. Mocno piaszczysta droga stopniowo wznosi się. Wkrótce wyjeżdżamy z lasu, ponownie witamy „asfaltowy dywanik”. Po lewej, w dole, widoczne jez. Lechlińskie.
Przed nami widać też kościół w Lechlinie, a na przeciwko niego tablica informacyjna o historii wsi.
Po chwili jesteśmy już we wsi. Jedziemy dalej prosto, na północ. Po lewej mijamy park krajobrazowy z pocz. XIX w. zlokalizowany obok dworu, rozciągający się aż do jeziora (zajmuje obszar ok. 4,5 ha).
Wspomniany dwór kryty jest dachem mansardowym i powstał w czasie, gdy wieś została przejęta przez Niemca z rodziny von Treskow (wieża pochodzi z 1840 r.). Obecnie został odrestaurowany przez prywatnych właścicieli i nie wiadomo jeszcze, czy będzie udostępniony do zwiedzania.
Po dotarciu do poprzecznej szosy skręcamy w lewo. Chwila zjazdu i opuszczamy ostatnie zabudowania wsi. Po dotarciu do rozstaju dróg możemy doznać lekkiej dezorientacji: Na wprost – drogowskaz na Grzybowice, w lewo na… Grzybowo! Teraz jest już chyba jasne, dlaczego warto te okolice odwiedzić jesienią…Szlak wiedzie prosto.
Jedziemy przyjemnie gładką, nową szosą w lesie. Niestety, wszystko, co dobre, szybko się kończy. Po 1800 m asfalt skręca lekko w lewo w kierunku Grzybowic, a my jedziemy na wprost, mocno piaszczystą drogą leśną w kierunku Nowego Gościńca. Droga jest coraz trudniejsza. Po dłuższej chwili po prawej mijamy stawy hodowlane. Ilość piasku, zwłaszcza w suche, letnie dni, może sprawić tutaj problem właścicielom rowerów na bardzo cienkich oponach. Gdy osiągamy skrzyżowanie dróg leśnych, skręcamy w prawo osuszając gminę Skoki.
Następnie szlak wiedzie do Wągrowca i Łekna, gdzie zatacza krąg, aby wjechać na teren naszej gminy od strony Kakulina. Po dojechaniu do poprzecznej drogi asfaltowej jedziemy prosto, drogą gruntową, zgodnie z drogowskazem na Nadmłyn. Po chwili jednak, na pierwszym skrzyżowaniu dróg gruntowych skręcamy w lewo i mocno piaszczystą drogą, wiodącą między chałupami, opuszczamy wieś.
Teraz jedziemy non-stop prosto, nigdzie nie skręcając! W ten sposób wjeżdżamy do lasu. Po dłuższej chwili docieramy do asfaltowej drogi.
Jesteśmy w Raczkowie. Po prawej znajduje się drewniany kościół p.w. Wszystkich Świętych (powstał w latach 1780-82) z wieżą zwieńczoną blaszanym barokowym hełmem powstał w latach 1780- 82.
Wewnątrz – ołtarz główny z krucyfiksem z XVII w., uważanym za cudowny.
Nieopodal kościoła – drewniana dzwonnica z 1780 r. Po przeciwnej stronie szosy – eklektyczna plebania z końca XIX w. oraz dwór z pocz. XIX w.
Kontynuując jazdę prosto mijamy zabudowania wsi, a następnie po minięciu zabudowań wiejskich skręcamy w prawo i opuszczamy Raczkowo szosą wiodącą na południe. Długim zjazdem z piękną panoramą pól i lasów docieramy do Jagniewic. Na skrzyżowaniu skręcamy w prawo i opuszczamy wieś zjazdem, wiodącym w kierunku lasu. Wkrótce przekraczamy Małą Wełnę.
W dolinie po prawej – grodzisko stożkowate o średnicy ok. 80 m i wys. 5 m., z widocznymi śladami fosy i podgrodzia. Wkrótce las po lewej kończy się, a jego granicą biegnie droga gruntowa, w którą skręcamy.
Droga gruntowa po chwili spotyka się z szosą. Skręcamy w lewo i podjeżdżamy w kierunku Bliżyc. We wsi, po lewej stronie, widoczny ośrodek agroturystyczny Walentynówka. Poznać go można po charakterystycznym budynku z wieżyczkami zdobionymi flankami oraz wybiegach dla koni.
Z Bliżyc wyjeżdżamy szosą w lewo, zgodnie z drogowskazem na Wysoką. Do wsi prowadzi dość stromy zjazd.
Wkrótce nawierzchnia asfaltowa ustępuje coraz bardziej piaszczystej drodze. Im większa susza, tym trudniej będzie tutaj przejechać na rowerze na cienkich oponach, być może będzie trzeba fragmentami prowadzić jednoślad.
Po lewej mijamy pozostałości glinianych lepianek, następnie przejeżdżamy pod wiaduktem linii kolejowej. Przekraczamy dopływ Małej Wełny i wkrótce osiągamy upragnioną – zapewne – szosę (drogę wojewódzka nr 197).
Skręcamy w prawo, aby po chwili odbić w lewo, w wąską szosę, zgodnie z drogowskazem na Park Krajobrazowy Puszcza Zielonka.
Jesteśmy w Pawłowie Skockim. Mijamy niewesołe szczątki PGR-u oraz zrujnowany dwór z XIX w. Otoczony jest on zdziczałym parkiem krajobrazowym, w którym rosną klony i jesiony z domieszką grabów.
Po chwili mijamy tablicę – witacz Parku Krajobrazowego Puszcza Zielonka.
Piaszczysta droga prowadzi obok leśniczówki Dzwonowo stanowiącej także gospodarstwo agroturystyczne obok którego znajduje się miejsce postojowe z zadaszeniem – własność gminy Skoki i kończy się przy drodze asfaltowej.
Droga ta wyprowadza nas z terenu gminy Skoki z powrotem do Dąbrówki Kościelnej.
Questing to rodzaj gry polegającej na odkrywaniu dziedzictwa miejsca i tworzeniu nieoznakowanych szlaków, którymi można wędrować kierując się informacjami zawartymi w wierszowanych wskazówkach.
W wielu elementach gra ta przypomina podchody i harcerskie gry patrolowe oraz gry miejskie. Od gier miejskich questy odróżnia bezobsługowość, a od podchodów dodatkowo też to, iż są one ściśle związane z konkretnymi miejscami i mają funkcje edukacyjne.
Od paru lat Skoki tez maja Quest. I dziś chcemy Wam o tym przypomnieć. Quest opracowany została przez Andrzeja Surdyka i Bibliotekę w Skokach z okazji 650 –lecia nadania miastu Skoki praw miejskich w 2017.
27 kwietnia Tadeusz Kłos – Burmistrz Miasta i Gminy Skoki przekazał Szkole Podstawowej im. Adama Mickiewicza w Skokach 25 szt. komputerów
23 szt. komputerów zakupiono w ramach projektu pn.: „Zdalna Szkoła w Gminie Skoki” i w całości sfinansowano z pozyskanego grantu w ramach ogłoszonego przez Centrum Projektów Polska Cyfrowa projektu grantowego pn.: „Zdalna Szkoła – wsparcie Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej w systemie kształcenia zdalnego”.
Natomiast 2 szt. zakupiono ze środków własnych Gminy Skoki.
W najbliższym czasie Szkoła użyczy zakupiony sprzęt rodzicom/opiekunom uczniów, którzy nie mają warunków technicznych do uczestnictwa w kształceniu zdalnym zorganizowanym na czas epidemii.
Czasy mam takie obecnie, że dla ludzi aktywnych jedyną alternatywą póki co jest turystyka solo lub w bardzo małym gronie z zachowaniem obecnych zasad sanitarnych. Nie organizuje się teraz żadnych imprez zbiorowych, rajdów, zawodów itp. Kiedy to się zmieni na pewno coś Wam zaproponujemy.
Póki co zachęcamy Was do aktywnego spędzania czasu, poznając najbliższą okolicę. W 2006 roku w ramach Związku Międzygminnego Puszcza Zielonka oznakowano ponad 500 km szlaków turystycznych, głównie rowerowych na terenie 6 gmin leżących na terenie Parku Krajobrazowego Puszcza Zielonka, tj. Koszkowa, Murowanej Gośliny, Pobiedzisk, Swarzędza, Czerwonaka i Skoków. Ostanie odnowienie szlaków miało miejsce w 2015, nie da się ukryć, że od tego czasu niektóre oznakowania wypadły, głownie z uwagi na dość intensywną wycinkę drzew. Ale mamy dobrą nowinę w 2020 planujemy kompleksowe odnowienie całego systemu. Ale i teraz da się jeździć po tych szlakach do czego serdecznie zachęcamy.
Przez gminę Skoki przebiega ok 100 km znakowanych szlaków rowerowych. Do najdłuższych odcinków należą Cysterski Szlak Rowerowy i łącznikowy szlak R9. I na ten ostatni dziś chcieliśmy Was zaprosić.
Trasa R9przebiega w większości przez teren gminy Skoki z Niedźwiedzin przez Rejowiec, Stawiany, Raczkowo do Skoków i dalej przez Budziszewice, Słomowo do Pacholewa. Długość R-9 wynosi ok 45 km.
Jeśli chcesz uzyskać papierową mapę Pyszczy Zielonki z 2019 napisz na adres turystyka@gmina-skoki.pl napisz swój numer telefonu, a skontaktujemy się w celu przekazania Ci mapy.
W niemal całym kraju w lasach prognozowany jest trzeci i najwyższy stopień zagrożenie pożarowego w lasach. Prosimy o zachowanie szczególnej ostrożności podczas przebywania w lesie, a także w ich sąsiedztwie! Nie wjeżdżajmy do lasów pojazdami!!!Jeżeli jesteśmy na spacerze i widzimy szklaną butelkę- zabierzmy ją ze sobą !!!
Instytut Badawczy Leśnictwa poinformował, że duże zagrożenie pożarowe w lasach, spowodowane suszą i utrzymujące się od wielu tygodni, sprzyja łatwej inicjacji ognia. Jako dodano, w ponad 50 proc. miejsc pomiaru wilgotności ściółki, jej wilgotność spadła do rzadko notowanego poziomu wynoszącego 6–8 proc.
IBL przekazał ponadto, że jeżeli przez kilka dni utrzyma się dotychczasowa pogoda, leśnicy zgodnie z przepisami będą zmuszeni zakazać wstępu do lasów.
Od niedzieli nadal płonie Biebrzański Park Narodowy. Szacunki strażaków i parku narodowego mówią o powierzchni ok. 6 tys. ha, które dotąd objął. W działaniach bierze udział kilkaset osób, w tym blisko 360 strażaków zawodowych i OSP oraz 50 żołnierzy WOT, służby parku narodowego i leśnicy, wspierani m.in. przez policję, SG czy okolicznych mieszkańców. Przyczyną pożaru było prawdopodobnie nieodpowiedzialne wypalanie traw!!!
Przypominamy mieszkańcom, że wypalanie traw zgodnie z Ustawą o ochronie przyrody jest surowo zabronione!!!
P. S. Zanim chwycisz zapałki, aby wypalić kawałek łąki, zamknij oczy i pomyśl, że Twoje ciało płonie! Fajnie?
Zobacz przykładowe zdjęcia ofiar osób, które wypalają trawy i nie chodzi tu nawet o to, że pożar może wysunąć się spod kontroli- na tym kawałku łąki żyją zwierzęta, które nie uciekną. A więc jeszcze raz zamknij oczy i poczuj to co one:
To właśnie wypalanie łąk jest według strażaków przyczyną tragicznego pożaru Biebrzańskiego Parku Narodowego!
Susza w 2020 roku urasta do coraz większego problemu. Minister rolnictwa apeluje do Polaków o oszczędzanie wody, by pomóc rolnikom w produkcji żywności. – Dziś musimy zastanawiać się nad wykorzystaniem każdej kropli wody w sposób racjonalny – mówi Jan Krzysztof Ardanowski, minister rolnictwa i rozwoju wsi. Tłumaczy, że to nie jest czas na podlewanie trawników i ogródków. Kolejny rok z rzędu obserwujemy klęskę suszy.
Szef resortu rolnictwa podkreśla, że koronawirus to niejedyny problem, z jakim przyszło nam się w Polsce w 2020 roku zmagać. – Zwracam się do państwa z nietypowym apelem, z wielką prośbą, prośbą w imieniu rolników, zacznijmy oszczędzać wodę – mówi Jan Krzysztof Ardanowski. – Szanujmy wodę, nie trwońmy jej bezproduktywnie, nie trwońmy jej w sposób głupi.
Od nas zależy, ile będzie żywności na polskim rynku. Liczy się każda kropla wody. Tej wody, której mamy mało, może zabraknąć również do potrzeb komunalnych, do jedzenia, do utrzymania zwierząt – tłumaczy minister. Dalej wyjaśnia, że plony w rolnictwie są zależne od tego czy dysponujemy wodą. – Ilość żywności, jaką będziemy mieli na polskim rynku, też od tego zależy – stara się uświadomić skalę problemu szef resortu rolnictwa.
Z najnowszego nagrania ministra płynie także zachęta do zmiany podejścia do najbliższych terenów zielonych. – Bardzo popularne na świecie stają się tzw. łączki kwietne – wskazuje Ardanowski i wyjaśnia, ze chodzi o rośliny kwitnące, niskorosnące, których zapotrzebowanie na wodę jest mniejsze i nie trzeba ich kosić. Namawia właścicieli domów jednorodzinnych do zbierania deszczówki.
Ciąg komunikacyjny o nawierzchni gruntowej pomiędzy ulicą Zamkową a Wągrowiecką w Skokach otrzymuje nowe oblicze. Nawierzchnia jezdni o długości ok. 170 m i wydzielone miejsca dla ruchu pieszego, utwardzane są kostką betonową. Łączna powierzchnia utwardzonego terenu wyniesie ok. 1.700m2. Wybudowana również w ramach tego zadania kanalizacja deszczowa o długości ok. 100 m, pozwoli na zebranie wód opadowych z nawierzchni jezdni i chodników.
Wykonawcą zadania jest Zakład Instalacji Sanitarnych z Bliżyc, który złożył najkorzystniejszą ofertę przetargową. W postępowaniu przetargowym uczestniczyło 9 podmiotów. Najdroższa oferta została wyceniona na kwotę 621.163 zł. Koszt tego przedsięwzięcia to kwota 349.445 zł. Zakończenie prac drogowych winno nastąpić do końca maja br.
Na ogłoszony pod koniec 2017 roku przetarg na budowę tej drogi, wpłynęła jedna oferta, z ceną wynoszącą 655.662 zł. Z uwagi na przekroczenie kwoty, którą Gmina Skoki zamierzała przeznaczyć na sfinansowanie przedmiotowego zamówienia, unieważniono postępowanie. Obecnie realizowana budowa nawierzchni drogi jest prawie o połowę tańsza niż zaproponowana cena 2 lata wcześniej.
Unia Europejska
4 maja Burmistrz Tadeusz Kłos przekazał na ręce dyrektor Szkoły Podstawowej z Jabłkowa Sławomiry Kędziory komputery w skład których weszło:
UWAGA Zdjęcia poniżej mają już więcej niż 10 lat, wiec pewne detale mogły się zmienić. 
W Rejowcu po lewej stronie możemy przystanąć na chwilę odpoczynku na miejscu postojowym w cieniu okazałego drzewa obok figury Serca Jezusowego.
Dawny kalwiński zbór powstał dzięki staraniom podkomorzego Andrzeja Reja, wnuka Mikołaja Reja z Nagłowic już w 1626 roku z drewna modrzewiowego. W 1820 r. został przejęty przez ewangelików i odnowiony. Od 1945 r. należy do katolików i nosi wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Warto zajrzeć do środka – oprócz barokowego ołtarza i oryginalnych balkonów w kruchcie znajdziemy blaszane tablice herbowe szlachty wyznania kalwińskiego, głównie z XVII w. Nieopodal świątyni stoi drewniana dzwonnica z 1820 r. o konstrukcji słupkowej. Kościół w Rejowcu jest jednym z elementów Szlaku Kościołów Drewnianych wokół Puszczy Zielonka.
Jesteśmy w Antoniewie. Zanim skręcimy w lewo i pojedziemy w kierunku Skoków, warto poświęcić trochę czasu na przyjrzenie się ciekawej architekturze Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego im. Janusza Korczaka.
Ruszamy dalej prosto. Z rynku wyjeżdżamy ul. Kościelną. Po lewej widać szachulcowy kościół św. Mikołaja z 1737 r., kolejny element Szlaku Kościołów Drewnianych. Dwie niewysokie wieże są znacznie młodsze – pochodzą z 1911 r. Na zewnętrznej ścianie kościoła – tablica nagrobna Zofi i z Latalskich Rejowej z ok. 1630 r.
Przed nami – doskonale widoczna, późnobarokowa figura św. Jana Nepomucena z XVIII w.
Po lewej – dom rekolekcyjny archidiecezji gnieźnieńskiej. Mieści się on w pałacu eklektycznym z II poł. XIX w., odrestaurowanym w 1981 r. otoczony parkiem z końca XIX w. o pow. 13,7 ha z ciekawym drzewostanem, na który składają się: okazałe buki i dęby, wyjątkowo rozłożysty cis oraz klon o obw. 390 cm.
Przed nami widać też kościół w Lechlinie, a na przeciwko niego tablica informacyjna o historii wsi.
Następnie szlak wiedzie do Wągrowca i Łekna, gdzie zatacza krąg, aby wjechać na teren naszej gminy od strony Kakulina. Po dojechaniu do poprzecznej drogi asfaltowej jedziemy prosto, drogą gruntową, zgodnie z drogowskazem na Nadmłyn. Po chwili jednak, na pierwszym skrzyżowaniu dróg gruntowych skręcamy w lewo i mocno piaszczystą drogą, wiodącą między chałupami, opuszczamy wieś.
Po chwili mijamy tablicę – witacz Parku Krajobrazowego Puszcza Zielonka. 
