Wydarzenia

10 trzyosobowych drużyn reprezentujących 9 Kół PZW (2 drużyny z Koła Skoki) Rejonu VI Okręgu Poznańskiego wzięło udział w odbywających się 15 maja br. na jeziorze Rościńskim Zawodach Rejonowych.

3 godzinne wędkowanie odbywało się w układzie sektorowym. Na podstawie przeprowadzonego na wstępie losowania 1 reprezentant każdej drużyny łowił w każdym sektorze – A, B, C, a ogólnych wynikach reprezentacji decydowała suma punktów uzyskanych przez wszystkich zawodników.

V już raz w skockiej hali zaroiło się od kolorowych stoisk, na których swe wyroby prezentowali twórcy ludowi, rzemieślnicy, artyści, rękodzielnicy, wytwórcy tradycyjnej i zdrowej żywności, mieszkańcy wsi. A zgromadzili się oni z okazji corocznej Gali Produktów Regionalnych, Tradycyjnych i Lokalnych. Gali ja co roku przyświecała idea promowania i integracji lokalnych twórców, rękodzielników, firm oraz środowisk wiejskich.

Skocką tradycją stał się już organizowany przez Koło PZW nr 120 w Skokach Piknik Wędkarski z okazji Dnia Dziecka. Nie inaczej było i 2 czerwca br., gdy mino kapryśnej aury na „Łowisko u Leszka” w Skokach przybyło 40 młodych wędkarzy by pod opieką rodziców i starszego rodzeństwa uczestniczyć w Zawadach Wędkarskich stanowiących główną atrakcję rodzinnego Pikniku.

W sobotę, 22 października Koło Hodowców Koni w Skokach po raz XV zorganizowało uroczystość Świętego Huberta, w której podobnie jak w latach minionych towarzyszyli im wraz ze swymi ulubieńcami przyjaciele i koledzy z różnych wielkopolskich gmin.

Zgodnie z przyjętą już tradycją „HUBERTUS” rozpoczął się zbiórka koni i jeźdźców oraz wszelkiego rodzaju pojazdów konnych na ul. Zamkowej. Następnie barwny korowód, niemniej barwną, bo biegnącą wśród jesiennych krajobrazów naszej gminy trasą, udał się w kierunku Grzybowic i Lechlina, by po poczęstunku na leśnej polanie przybyć na łąkę nad rzeką Mała Wełna.

Tak się składa, że od kilku już lat pisuję o Orkiestrze Świątecznej Pomocy, teksty raczej reporterskie, pisane na gorąco, a nawet bardzo gorąco (parę powstało niemal zaraz po zamknięciu nocnego seansu zbiorowego liczenia zebranych pieniędzy). Traktuję to jako dodatkowy, skromny i prawie anonimowy wkład we wspólne przedsięwzięcie. Wszak mnóstwo ludzi wkłada w to swój czas, talenty organizacyjne, kulinarne i plastyczne oraz zwyczajną fizyczną pracę. Ponieważ znam przynajmniej jedną poważną i zaangażowaną osobę, której moje teksty się dotąd podobały, podejmuję się tego zadania i tym razem, nie czekając na oficjalne zamówienie ani na zachętę.