Wieś zlokalizowano obok rzeki Małej Wełny, ok. 7,5 km na wschód od Skoków.

W 1841 roku Kakulin i Jabłkowo były własnością Jana Brzeskiego. W końcu XVIII w. wieś należała do kanonika gnieźnieńskiego Dorpowskiego. W latach późniejszych przeszła w ręce rządu pruskiego, który wcielił ją do domeny wągrowieckiej. W 1846 roku wieś była własnością rządu a obszar wsi zajmował 2352 morgi. Parcelacja wsi nastąpiła w okresie zaborów.

W 1921 roku we wsi mieszkało 269 osób, w 1926 – 268, w tym 118 Niemców. Była to już wieś włościańska. We wsi były 23 gospodarstwa (13 niemieckich i 10 polskich) oraz 2 kuźnie. Jedną posiadał Polak Wojciech Przybysz, którą po jego śmierci przejął jego syn Walerian Przybysz, czynna była do lat 70-tych. Drugą kuźnię posiadał Niemiec Ewald Becke, którą od 1930 roku przejął Polak Stanisław Kruś. Czynna była do 1999 roku.
W okresie międzywojennym była we wsi szkoła dla dzieci polskich i niemieckich. Po wojnie była szkoła do lat 80-tych. Dzieci chodzą teraz do szkoły w Skokach. Kościół parafialny jest w Raczkowie.
W 1993 roku wieś miała 226 mieszkańców. W 2000 roku we wsi było 11 gospodarstw, 1 rolnik zajmował się pszczelarstwem.

W centrum wsi stoi krzyż.